Helen Rose – Trouble Holding Back
Format: CD / Label: Monkey Room Music Records
Release: 25 januari 2019

Tekst: Peter Marinus

Schijnbaar uit het niets word ik ineens verrast door dit debuutalbum van de New Yorkse zangeres Helen Rose, die trouwens ook af en toe de saxofoon bespeelt. En ik ga gelijk al zeggen, dat ik behoorlijk onder de indruk ben van deze dame. Met mij gaan waarschijnlijk een heleboel mensen onder de indruk van haar raken. Met name fans van een artieste als Bonnie Raitt moeten maar eens naar dit album gaan luisteren.
Het album werd geproduceerd door Marvin Etzioni, van Lone Justice faam en er doet een keur aan muzikanten aan het album mee, waarvan drummer James Gadson de meest bekende naam is.

Het album opent met Love And Whiskey en, neen, dit is geen cover van het Rory Block nummer maar wel een bluesy midtempo nummer in een duidelijk door la Raitt beïnvloede stijl. De stem van Helen heeft sowieso veel van Bonnie weg. Het heerlijk ontspannen nummer is voorzien van luie snijdende gitaarriffs. In de bluesyshuffle Flatlands Of North Dakota hangt een Temptations-achtige sfeer. Dat komt door de Norman Whitfield-achtige orkestratie in dit nummer, dat heerlijk loom en soulvol voortschuifelt.
De traditional When The Levee Breaks is natuurlijk vooral bekend in de uitvoering van Led Zeppelin. Helen heeft gekozen voor een dreigend bonkende uitvoering met slechts drums, gitaar en zang. Een uitvoering waarin haar bluesy stem prima tot zijn recht komt. John Coltrane On The Jukebox is gebaseerd op het nummer “John Coltrane Stereo Blues” van de neo-psych band The Dream Syndicate. In de versie op dit album klinkt het spaarzaam instrumentaal ingekleurd met een rauw, bezwerend geluid. Helen is hier ook op haar sax te horen en eerlijk gezegd ben ik van haar saxspel niet zo ondersteboven.
Mississippi Moon is een heerlijk lui soulnummer in de beste Al Green, dus Hi, traditie waarin ook wat Neville Brothers invloeden (“Yellow Moon”) te horen zijn. Dit prima nummer wordt gevolgd door de broeierige ingehouden ballad A Dangerous Tender Man met snijdend gitaarwerk en een losjes funkende groove. Dit nummer zit qua sfeer en melodie af en toe in de buurt van Marvin Gaye’s “Inner City Blues”. Trouble Holding Back is een loom stampend bluesnummer, dat vreemd genoeg klinkt als een funky mix van Morphine (door de zware saxklanken) en The Neville Brothers, waarin de huilende pedal steel een voorname rol speelt. De soul maakt al swingend zijn rentee in Oh Glory Be, dat door de achtergrondzang van The Funky Supremes ook een behoorlijk gospelgehalte heeft. Steve Earle’s The Mountain is door Helen omgetoverd tot een intieme breekbare pianoballad, die gewoon om een Tom Waits cover schreeuwt.
Voor je het weet ben je alweer aan het laatste nummer van het album toe. Love On Arrival, zacht bonkend met een dreigend Twin Peaks sfeertje en rauwe slidegitaar.

Let op mijn wijze woorden: deze dame gaat groot worden!!!


Tracklist:
01. Love And Whiskey
02. Flatlands Of North Dakota
03. When The Levee Breaks
04. John Coltrane On The Jukebox
05. Mississippi Moon
06. A Dangerous Tender Man
07. Trouble Holding Back
08. Oh Glory Be
09. The Mountain
10. Love On Arrival

Website: Helen Rose