Have Blue – When The Flowers Get Teeth
Format: CD – LP – Digital / Label: Nasoni Records
Releasedatum: 20 maart 2019

Tekst: Peter Marinus

Zwaar fuzzende en vervormde gitaren vormen de hoofdmoot in het heavy psychedelische rockgeluid van het Berlijnse trio Have Blue, dat bestaat uit Marco Cecelka (zang, gitaar), Marcin Zastrozny (bas) en Roland Kraus (drums).

Hun derde album, na ‘Mono Sound’ (2015) en ‘Melted Mind’ (2017), staat vol met behoorlijk bedwelmende harde spacerock waarin echter ook het geluid van Nirvana regelmatig opduikt. Dat laatste komt door het zeer rauwe stemgeluid van Marco Cecelka.

Geopend wordt met de hevig galmende garagerock van Welcome To My Mind. Uiteraard voorzien van een flinke dot fuzz, priemend gitaarwerk en uiterst rauwe zang. Hierdoor zit het nummer ergens tussen Black Sabbath en Hawkwind in.
Empty Shell is daarna een razend pompende fuzzpunker, die klinkt als een soort opgevoerde Blue Cheer met Kurt Cobain-achtige zang en blaarveroorzakend gitaarwerk. Halverwege gaat het nummer over op trage bezwerende riffs, maar niet voor lang… In Put Out To The Sea laat de band zich van haar gevoelige kant horen voor zover dat natuurlijk mogelijk is met de schuurpapier stem van Marco. Een traag bluesy nummer met constant aanwezige distorted gitaar.
Let Us Ride opent met ongepolijst klinkende Neil Young-achtige gitaarriffs en stoomt er daarna weer al fuzzend op los. Een nummer met een hoog Nirvana gehalte. Not My Way begint met een “Keep On Running”-achtig ritme waardoor er een soulvolle variant op de garagefuzz ontstaat. “Going To A Fuzz Go Go”? Them Three Trees klinkt schurend, traag en zelfs funky met keihard vervormd gitaarwerk.
Curse From Space leunt zwaar op het “Silver Machine” (Hawkwind) geluid dus hebben we hier te maken met heavy spacerock die als een ware fuzzstorm voorbij suist. Ik durf zo ver te gaan om No Helping Hand als een fuzzboogie te betitelen. Een andere term voor deze zwaar zoemende pomper is er gewoon niet.
Niet alle nummers op dit album zijn even overtuigend. Zo mist Last Man On The Moon de rauwheid van de overige nummers en wijkt het sprankelende Sometimes It’s Hard (met een Arthur Lee’s Love geluid) iets te veel van de overige nummers af.

Voor wie zijn rock rauw, pyschedelisch en zwaar vervormd wil hebben is dit album van Have Blue zeer zeker aan te raden!


Tracklist:
01. Welcome To My Mind
02. Empty Shell
03. Put Out To The Sea
04. Let Us Ride
05. Not My Way
06. Last Man On The Moon
07. Them Three Trees
08. Curse From Space
09. Sometimes It’s Hard
10. No Helping Hand

Website: Have Blue