Recensie: Harold K – Mama Courage

Harold K – Mama Courage
Format: CD – Digital / Label: Marista
Releasedatum: 1 oktober 2017

Tekst: Peter Marinus

“Dialect rock” doet het in Nederland af en toe erg goed. Zo was er natuurlijk het Achterhoeks van Normaal, het Drents van Skik!/Daniel Lohues, het Fries van Twarres en de Kast en de Limburgse feestmuziek van Rowwen Heze.
En dan komt daar nu nog een loot aan de “dialectrock” boom bij. Harold K (geboren als Harold Konickx), uit Susteren, presenteert hier de opvolger van zijn ‘Heppeneert’ album. Ook hij zingt in het Limburgs maar in tegenstelling tot Rowwen Heze klinkt zijn muziek veel meer ingetogen. Harold maakt gebruikt van een mix van bluesy en folky klanken, waarin ook af en toe wat jazzy accenten opduiken.
Natuurlijk klinkt het Limburgs voor de rest van Nederland soms onverstaanbaar, hoewel er toch best wel wat woorden overeenkomen met het Nederlands. Daardoor gaat de inhoud van de teksten gedeeltelijk langs mij heen.
Maar dat neemt niet weg dat ik flink onder de indruk ben van dit album. De nummers worden spaarzaam, maar zeer afdoende muzikaal ingekleurd en wisselen van ingetogen, melancholische ballads tot meer uitbundig swingend. Harold wordt op dit album omringd door een aantal puike muzikanten waarvan trombonist Wolter Wierbos de bekendste naam is.
Het album bezingt, volgens Harold, de grote liefde voor het kleine leven.

En dat kan gaan over de eerste schooldag van de week (in Maondig) tot een overpeinzing van de terroristische aanslagen in Parijs van twee jaar geleden (in Paries). Het geluid van de Drentse band Skik! kwam vaak bij mij bovendrijven bij het beluisteren van dit album. Zo is deze band van grote invloed geweest in de lome bluesy track Maendig met een heerlijk kreunende trombone.
Mama Courage gaat over het zwoegen (of “buttelen”) van de Limburgse mijnwerkersvrouw. Dit in een loom groovend, haast J.J. Cale/Tony Joe White-achtig nummer met de prachtig glijdende slidegitaar en staande bas in de hoofdrol.
Er staat één instrumentaal nummer op het album, Mama’s Waltz, dat qua sfeer aan Mark Knopfler’s “Local Hero” doet denken. Miene Nonk gaat over een oom van Harold en is een lome jazzy shuffle, die voorzichtig richting het oude werk van Tom Waits schuift. In Angelo! zorgt de heerlijk lui swingende staande bas er voor dat het countryblues nummer een jazzy touch krijgt.
In het al eerder genoemde Paries wordt de gekwelde tekst omlijst door sereen zwevende folky muziek. Ook de gospel is aanwezig in het sprankelende Geluif waarin het geloof in hoop en liefde bezongen wordt. Radio Courage is een bluesy shuffle van het uitbundige soort, die gedragen wordt door de swingende staande bas. Er staan ook drie zgn. “spoken word” nummers op, Angelo, Zaet D’r en Enne, die worden voorgedragen door dichter Dennis Gaens.
Ik vond dit album een zeer aangename en indrukwekkende kennismaking met Harold K.

Als het de eerder genoemde “dialekt rockers” gelukt is om in de rest van Nederland door te dringen, moet het toch zeker met Harold K ook gaan lukken?

Tracklist:
01. Maendig
02. Mama Courage
03. Mama’s Waltz
04. Angelo
05. Miene Nonk
06. Angelo!
07. Zaet D’r
08. Paries
09. Geluif
10. ’t Hoes
11. Radio Courage
12. Enne
13. Wie ‘t Is

Website: Harold K

 

19 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe