Hard Blue – Hard Blue
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 1 maart 2019

Tekst: Peter Marinus

De bluesrock liefhebbers onder ons gaan weer heel blij worden want we hebben er weer een prima bandje bij! Dit keer gaat het om het trio Hard Blue uit Denver. Een trio, dat bestaat uit Shaun Skillin (zang, gitaar), Jim Hayek (bas) en Craig De Wolf (drums).

Hun bluesrock klinkt spijkerhard en vaak ook lekker funky. De mannen hebben zich laten beïnvloeden door 70’s bluesrock voorbeelden als Cream, Jimi Hendrix en Led Zeppelin. Maar ze zijn ook niet te beroerd om daar ook af en toe wat powerpop door heen te strooien.

Het album opent met het funky stomende Little Fish No Soup. Een nummer dat flink stevig voort pompt met scheurend en splijtend gitaarwerk waar fans van Walter Trout, Pat Travers en consorten erg blij van gaan worden. Naast het feit dat Shaun Skillin een begenadigd gitarist is heeft hij ook nog eens een rauwe soulvolle stem en heeft hij een retestrakke ritmesectie achter zich. Het funky geluid blijft aanwezig in Crazy World. Een super groovend nummer waarin een Hendrix-achtig geluid gekoppeld wordt aan een funkrock geluid a la Living Colour. Een energiek nummer vol gierend gitaarwerk.
Een rustpunt is de slowblues Crying Guitar Blues. Een heerlijk romig nummer met warm Hendrix-achtig gitaarspel. Het nummer gaat trouwens over een gitaar, die spontaan begint te janken als zijn eigenaar door zijn geliefde wordt verlaten. En die gitaar heeft het er flink moeilijk mee want hij gaat van zacht wenen tot hard janken.
Daarna gaat de band er weer op volle kracht tegenaan met het hoekig stotende One Time Around. Een nummer met een hard overweldigend bluesrock geluid, aangejaagd door de razende drums van Craig De Wolf. I Dron’t Drunk is een titel waarbij je je wellicht afvraagt of ik enigszins aangeschoten achter mijn laptop ben geschoven. In dit hilarische funky bluesrock nummer probeert Shaun een politieagent te overtuigen van het feit dat hij NIET dronken is.
Mercy For The Fool is een gevoelige bluesballad met een warm gitaargeluid a la “Castles Made Of Sand” (Hendrix). Shaun zingt alle zielenpijn er erg overtuigend uit. In Something New gaat de band op de powerpop toer met een geluid dat doet denken aan een stevige versie van Cheap Trick of The Knack. Een zeer aanstekelijk pompend nummer met snijdend gitaarwerk.
Ook in Woulda Coulda Shoulda is het powerpop geluid te horen maar dit keer gestoken in een funky jasje. Met Yeah Yeah Yeah keert de band weer terug naar het spijkerharde bluesrock geluid waarin ik tot mijn grote verbazing in de zanglijnen even Black Sabbath’s “Paranoid” leek te horen. Een pompend nummer met een hoog “meebrul” gehalte.
Tot slot wordt de Wilson Pickett klassieker In The Midnight Hour de bluesrock trechter ingezogen om er als een logge broeierige funkblues weer uit te komen.

Hard Blue maakt met dit debuutalbum een flinke indruk en doet zeer zeker de bandnaam alle eer aan!


Tracklist:
01. Little Soup No Fish
02. Crazy World
03. Crying Guitar Blues
04. One Time Around
05. I Dron’t Dink
06. Mercy For The Fool
07. Something New
08. Woulda Coulda Shoulda
09. Yeah Yeah Yeah
10. In The Midnight Hour

Website: Hard Blue