Hannu Lehtola – Siniset Munat
Format: CD – Digital / Label: Joteskii Groteskii Records
Releasedatum: 1 februari 2019

Tekst: Peter Marinus

Als ik je vertel dat de Finse zanger-gitarist Hannu Lehtola in het verleden deel uitmaakte van de folky band Harmaa Hurtta verwacht ik niet dat je gelijk opspringt en “oh ja!!” roept. Het is ook eigenlijk totaal niet belangrijk. Wat wel van belang is, dat Hannu nu zijn eerste soloalbum uit heeft gebracht. Een album, dat vol staat met een mix waarin je veel (country) blues tegenkomt naast folk, gospel, skiffle en jugband music. Gebracht op een manier, die afwijkt van het gros van de huidige releases.

Hannu heeft namelijk gekozen voor een zeer losse, haast lo-fi, uitvoering, wat de rauwheid van de muziek alleen maar ten goede komt. En dan zingt hij ook nog eens alle nummers in de Fins taal. En ik moet toegeven dat dat wel even wennen was. De Finse taal “bekt” nu eenmaal veel minder dan de Engelse taal. Er doet een groot aantal Finse muzikanten op het album mee waarvan ik Lari Aaltonen (bas), Markku Makiranta (drums) en saxofonist Sami Sippola noem.

Die laatste is gelijk al te horen in de ongepolijste shuffle Vuorisaarna. De broeierige sax speelt een belangrijke rol in dit nummer, naast de lui swingende bas. Hannu heeft een apart stemgeluid dat van rauw bluesy naar emotioneel huilend gaat. In Pitkä Tie gaan we ineens de huppelende folkkant op met een sprankelende banjo en een traag bonkende ritmesectie. Dit nummer zit tegen het aloude jugband geluid aan (alleen zonder jug dan). Een prima meebruller als je de Finse taal onder de knie weet te krijgen.
Het heerlijke broeierige IloisePojan Blues is een funky bluesnummer in de stijl van G. Love & Special Sauce In Kaksi Sievää Korvaa wordt de swingende countryblues vermengd met een folky geluid waardoor je al gauw bij een formatie als McGuinness-Flint of Mungo Jerry uit komt. Compleet met “flessen percussie”.
Vanna Merimies is een merkwaardig nummer. Muzikaal is dit een folky-bluesnummer terwijl de zang aan de spiritual “Kumbaya, My Lord” doet denken en die mix werkt wonderwel! De scheursax van Sami Sippola brult er gelijk op los in de rauw stompende Howlin’ Wolf bluesrocker Harmaa Hurtta. De “howhowhow’s” zijn dan ook niet van de lucht terwijl ook Tom Waits grijnzend toekijkt. Aan Ankkapuiston Ruusu zit een jazzy, haast Hawaïaanse swing. Een tropische verrassing uit Finland?
In Oma Polku klinkt Hannu als de Finse versie van Jona Lewie met het lekker lullig klinkende orgeltje en de bluesy slide. Dat geldt eigenlijk ook voor Pieni Tulitkkupoika, een hoekig percussief nummer, dat ergens tussen skiffle, countryblues en jugband music in zit.
Tot slot krijgen we nog een soort lo-fi gospel te horen in Hiljainen Karavaanari, compleet met statig orgel en lekker glijdend slidegitaarspel.

Verruim je blueshorizon eens en laat je eens verrassen door het primitieve, maar wel lekkere, geluid van Hannu Lehtola.


Tracklist:
01. Vuorisaarna
02. Pitkä Tie
03. Iloisen Pojan Blues
04. Kaksi Sievää Korvaa
05. Vanna Merimies
06. Harmaa Hurtta
07. Ankkapuiston Ruusu
08. Oma Polku
09. Pien Tulitkkupoika
10. Hiljainen Karavaanari

Website: www.facebook.com/Hannu-Lehtola-Runonlaulaja