Hamilton Loomis – Basics
Format: CD – Digital / Label: Ham-Bone Records
Releasedatum: 29 augustus 2017

Tekst: Martin van der Velde

Hamilton Michael Loomis tourt regelmatig in Europa, sterker nog volgende maand is hij weer in Europa en tijdens deze tour verzorgt hij twee optredens in Nederland. Op 7 oktober maakt hij zijn opwachting op de tweede versie van het New Blues Festival dat plaats zal vinden in de Bonte Wever in Assen en op 21 oktober verzorgt hij een optreden in Qbus Leiden. Verder zal hij België, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland, Denemarken en Luxemburg aan doen.

Loomis wordt op 1 november 1975 in Galverston Texas in een muzikaal gezin geboren. Aanvankelijk begint hij drums, mondharmonica, piano en gitaar te spelen en zingt op zeer jonge leeftijd al in een Doo-Wop bandje, waarmee hij zelfs het Delta Blues Festival haalt. Wanneer hij zich wat meer gaat richten op het gitaarspel ontmoet hij Joe ‘Guitar’ Hughes, Johnny Clyde Copeland en rock icoon Bo Diddley, die hij allen als zijn muzikale mentoren ziet. Deze gelouterde muzikanten voorzien hem van de nodige adviezen en muzikale aanwijzingen die hem flink op weg helpen. Maar ook Clarence ‘Gatemouth’ Brown en Albert Collins nemen deze rol op zich en op deze manier beschikt Hamilton Loomis op jonge leeftijd al over een brede basis. Op zijn debuut album Hamilton (Ham Bone Records) uit 1994 komt Bo Diddley als gast muzikant zijn pupil ondersteunen, een album waarmee Loomis gelijk een Grammy Award voor Best Contemporary Blues Album in de wacht sleept en zijn naam meteen gevestigd lijkt te zijn. Twee jaar later verschijnt op hetzelfde label ‘Just Gimme One Night’ en vervolgens in 2000 het album ‘All Fired Up’. In 2003 tekent Hamilton een contract met Blind Pig Records, dat op dat moment een betere distributie van zijn muziek zal opleveren. ‘Kickin’ It’ en ‘Ain’t Just Temporary’, met wederom een bijdrage van Bo Didley verschijnen respectievelijk in 2003 en 2007. Blind Pig Records is een blues gelinieerd label wat resulteert in het feit dat Loomis zich daardoor beperkt voelt  in zijn song-writing activiteiten. Door het ruimte geven aan rock, soul en funk elementen voelt Loomis zich toch beter op zijn plaats bij Ham-Bone Records en in 2007 brengt hij op dat label ‘Live: Highlights’ uit. Met het uitbrengen van ‘Live In England’ (Ham-Bone 2009) en ‘Give It Back’ (Ham-Bone 2013) blijft hij op regelmatige basis zijn fans van albums voorzien.

En nu ligt daar ‘Basics’, een album waarop Loomis zich heeft voorgenomen terug te gaan naar de basis, zowel in zijn persoonlijke song-writing, zijn akkoorden progressies als zijn melodie lijnen, waardoor de muziek heel toegankelijk is geworden. Nog steeds is zijn vertrekpunt een mix van groovende funk en soulvolle bluesrock. Net zoals zijn mentoren Joe ‘Guitar’ Hughes, Johnny Clyde Copeland en  Bo Diddley destijds hebben gedaan geeft Loomis ruimte aan jonge gitaristen, Alex McKown, Zach Person en Michael Bryan-Harris die alle drie tussen de dertien en zestien jaar zijn en de omgeving van Loomis thuisbasis Houston komen, verzorgen op het slotnummer, Funky Little Brother een bijdrage aan het album, waarmee Loomis de traditie van zijn mentoren voortzet. De openingstrack Sugar Baby heeft hij opgedragen aan de Congenital Hyperinsulinism International Organisation, een organisatie die onderzoek doet naar de zeldzame ziekte waarbij de pancreas zorgt voor een te lage bloedsuiker spiegel waaraan je uiteindelijk kunt overlijden. Loomis zoon Bo Jordan Loomis lijdt aan deze ziekte, die gelukkig voor hem op tijd is onderkend. Sugar Baby is opgebouwd op een stevige funky groove en knalt te speakers uit. Hetzelfde geldt voor het rockende If I Would’ve, waaraan Loomis keyboard riffs heeft toegevoegd. Dit plan trekt hij ook door in Candles And Wine, pas in het poppy Reason wordt het een en ander, door een opener sound wat luchtiger. Maar in Ain’t What It Ain’t, dat Loomis van harmonicaspel voorziet zit de groove met een stevige funkrock riff er al snel weer in. Breaking Down en Prayer vallen in de categorie ballads en onderscheiden zich door hun cleane geluid. Looking Into A Dream, Getting So Big, Cloudy Day, Come And Get Me en Love Can Do kennen allemaal in meer of mindere mate een stevige funk structuur. Zoals gezegd geeft Loomis in de afsluitende track ruimte aan de jeugd, eerst trapt hij zelf af in deze funky blues die halverwege overgaat in een jam met de aankomende talenten. Waarschijnlijk zal tijdens de komende tour veel van het materiaal van ‘Basics’ op de setlijst staan. Een mooie gelegenheid om de man eens live aan het werk te zien en een goede gelegenheid om je hand op een exemplaar van dit prima album te leggen. Verwacht echter geen Joe ‘Guitar’ Hughes, Johnny Copeland of Bo Diddley gerelateerde muziek te horen, deze stijlen heeft Loomis al lang achter zich gelaten. Hij is naar moderne bluesrock met een flinke dosis funk opgeschoven en in dat genre heeft de man al een groot publiek gevonden.

Tracks:
01. Sugar Baby
02. If I Would’ve
03. Candles And Wine
04. Reason
05. Ain’t What It Ain’t
06. Breaking Down
07. Looking Into A Dream
08. Getting So Big
09. Cloudy Day
10. Come And Get Me
11. Love Can Do
12. Prayer
13. Funky Little Brother

Website: Hamilton Loomis


Ook op Blues Magazine ...