Recensie: GUTS – GUTS (EP)

GUTS – GUTS (EP)
Format: CD – Digital / Label: Abattoir Blues Records
Releasedatum: 20 januari 2018

Tekst: Peter Marinus

Ik heb weer een nieuw genre ontdekt! “Vieze mannen garageblues”! En die term gaat zeker op bij het kwartet GUTS uit Manchester. En qua viezigheid moet je dan zeker niet alleen aan hun geluid denken, maar daarover straks meer. De band bestaat uit Liam O’Neill (zang, gitaar), James Court (gitaar), Matt Akers (bas) en Dave Sheffield (drums).
Op het eveneens uit Manchester afkomstige label Abattoir Blues is nu hun EP verschenen met hierop vijf nummers. Op het eveneens uit Manchester afkomstige label Abattoir Blues is nu hun EP verschenen met hierop vijf nummers. Ze noemen het zelf “swamp serial killer blues” maar ik ga liever voor de door mij verzonnen term “vieze mannen garageblues”.
Hun geluid stuitert door het smerige terrein van o.a. Birthday Party, The Cramps, Jon Spencer Blues Explosion en The Stooges.

Zo is de opener, Ride, een smerig rauw garageblues nummer, dat teruggrijpt naar de woeste geluiden van Nick Cave, ten tijde van Birthday Party, en dan begeleid door The Cramps. Een nummer dat is teruggebracht tot een op het bot uitgeklede rocker met woeste zang van Liam. In Whip Me Into Shape heeft Liam zijn “shiny shiny leather boots” aangetrokken en met zijn maniakale woeste stem smeekt hij om eens lekker met een zweep afgeranseld te worden! Zijn zang schiet hier van Nick Cave naar Captain Beefheart, via John Lydon. Een waanzinnig smerig nummer. Ik zal maar niet al te uitgebreid gaan vertellen welke Golden Shower Liam in gedachten heeft maar met een openingszin als “I want your piss” laat hij eigenlijk niets te raden over.
Hij begint met zeer bluesy zang en geeft zich daarna over aan een swampy garageblues beuker. Enthousiast schreeuwt hij het uit, “I want to taste it, don’t waste it” en ik vraag mij ineens af waarom mijn ontbijt zo vreemd smaakt. Shady Lady is een haast funky garageblues nummer, vol met schurende en fuzzende riffs, hard bonkende ritmes en splijtend sologitaarwerk.
In het traag voortsluipende Breakfast verlangt Liam naar zijn ontbijtje. In dit nummer vol met distorted gitaren, die alle kanten op stuiteren, en hard meppende drums zal het niemand meer verbazen dat Liam’s ontbijt weer op seks gericht is.

Ik kan er niets aan doen maar ik vind deze EP van dit uiterst smerige gararegblues kwartet uit Manchester waanzinnig lekker. Wat zegt dat over mij?


Tracklist:
01. Ride
02. Whip Me Into Shape
03. Golden Shower
04. Shady Lady
05. Breakfast

Website: www.facebook.com/officialguts

18 juli 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe