Gunshot Blue – Until The Last Prayer
Format: CD – Digital / Label: Sheer Sound Records
Releasedatum: 1 februari 2019

Tekst: Peter Marinus

Het is niet elke dag, dat er bluesrock klanken uit Zuid-Afrika bij Blues Magazine voorbijkomen. Vandaag echter wel en dan ook nog eens bluesrock die wat afwijkt van de bluesrock, die normaal gesproken te horen is.
Verantwoordelijk is de band Gunshot Blue uit Johannesburg. Een band, die bestaat uit zanger Frans Borman, gitarist Pepi Dimevski, bassist Kevin Hughes en drummer Nick Elliot. Na hun EP 12 396km uit 2014 hebben ze nu een volwaardig eerste album uitgebracht.

Het veelvuldige gebruik van de akoestische (slide) gitaar maakt hun bluesrock net even anders. En als er dan ook nog kwistig gestrooid wordt met invloeden uit de Southern rock en funk mag er toch gesproken worden van een apart geluid.

Het album begint met She, dat een sfeervol folky begin kent. Langzaam aan verandert het nummer in een meer bluesy nummer dat uiteindelijk verder gaat als een stampend, funky nummer dat vol zit met snijdende akoestisch slidegitaar werk. Woods wordt ingezet door de funky drums van Nick Elliot. En dit nummer blijft funky met heerlijke lome grooves. De akoestische slide staat wederom centraal en doet terugdenken aan de tijden van Rainer Ptacek (van Rainer& Das Combo). Een ontspannen swingend nummer met een hypnotiserende werking en een alle kanten opzwepende slide. Hit Me Up is nog zo’n loom swingend nummer met wederom spetterend slidewerk. Dit nummer heeft net zo’n weelderig luie swing als het werk van G. Love & Special Sauce.
In het broeierige New Horizon zijn er, als je goed luistert, wat Southern rock invloeden te horen, gekoppeld aan luie funk en wat psychedelica. In het lui stotende Knocking scheurt er onverwachts ineens een elektrische gitaar voorbij. In The Cave is semi-akoestisch en komt in de buurt van het sompige J.J. Cale geluid.
Een dwingende en swingende akoestische gitaar zet het felle Strong Wind aan de gang. Een nummer met een broeierige sfeer en een onweerstaanbare, bedwelmende groove. The Call klinkt lekker rauw en bluesy terwijl het funky geluid een constante factor in dit nummer is.
These Hands is een soulvolle ongepolijste ballad met gekwelde zang van Frans Borman. Ook in dit nummer duikt ineens een messcherp snijdende elektrische gitaar op. Die elektrische gitaar ragt er flink op los in de stomende funky afsluiter Neon Love, dat een haast garagerock-achtige smerig geluid heeft, compleet met splijtend harde elektrische gitaarsolo.

Gunshot Blue weet zich met dit album te onderscheiden van het merendeel van de onlangs verschenen bluesrock releases. Een band met een apart en zeer funky geluid!


Tracklist:
01. She
02. Woods
03. Hit Me Up
04. New Horizon
05. Knocking
06. In The Cave
07. Strong Wind
08. The Call
09. These Hands
10. Neon Love

Website: Gunshot Blue