Recensie: Gregor Hilden Organ Trio – First Take

Gregor Hilden Organ Trio – First Take
Format: CD – Digital / Label: Acoustic Music Records
Releasedatum: 23 maart 2018

Tekst: Peter Marinus

De Duitse gitarist Gregor Hilden heeft onder eigen naam al de nodige albums afgeleverd waarop hij de blues altijd mengde met funk en jazzinvloeden. Nu levert hij onder de naam Gregor Hilden Organ Trio een album af waarop hij zich stort op de soul-jazz. Bijgestaan door uiteraard organist Wolfgang Roggenkamp op zijn Hammond B3 en drummer Dirk Brand.

De meeste nummers op dit album zijn instrumentaal zoals de opener 8 Counts For Rita, een nummer van souljazz organist Jimmy Smith. En dan kan je uiteraard niet onder swingende soul-jazz klanken uit. Uiteraard staat het orgel hier centraal naast de hard priemende bluesgitaar klanken van Gregor. Dirk Brand en de baspedalen van Wolfgang Roggenkamp houden een onweerstaanbare funky groove in leven. Stop Leading Me On is een stuwende bluesshuffle met lui swingende zang van Gregor naast het pompende orgel en de ontspannen swingende jazzy gitaar. One Step Forward gaat meer de fusionkant op. Een loom swingend instrumentaal nummer met Larry Carlton/Lee Ritenour-achtig gitaarwerk. Move On Down The Line is een cover van een Johnny Heartsman nummer en is een stuwende langzame bluesshuffle met zwevende orgelklanken, bluesy gitaar en luie zang. Barbarella’s Dream is ongetwijfeld gebaseerd op de cult 60’s psychedelische science fiction film Barbarella waarin Jane Fonda de hoofdrol speelde. Een funky instrumentaal nummer waarin de souljazz in hoge mate gedomineerd wordt door de fusion gitaarklanken. Het orgel zorgt er voor dat het souljazz gehalte op peil wordt gehouden.
Sunday Kind Of Blues heeft inderdaad een zondags-gevoel. De dag van rust dus een ontspannen schuifelend nummer met een romige bluesy gitaar van Gregor en een al even romig orgel. De cover van Elmore James’ Can’t Hold Out krijgt een nonchalante funky versie. Een bluesnummer dat onverwacht goed in het soul-jazz jasje past. Het nummer pompt lekker door met funky orgelwerk en priemende gitaar. In het loom pompende First Take gaan het orgel en de gitaar een opwindend vraag en antwoord spel aan. Uranus is een nummer van the Brunning Sunflower Blues Band uit 1970 en krijgt een verrassend uptempo funky versie waarin het Booker T achtige-orgelspel de hoofdrol steelt. De fusion komt weer aan bod in de ballad Winter Blues met sfeervol jazzy gitaarwerk. Tot besluit twee verrassende covers. Allereerst een spetterende uptempo versie van Donny Hathaway’s The Ghetto dat door het orgel behoorlijk opgepept wordt. Bizar is de afsluiter in de vorm van een cover van Serge Gainsbourg’s Je T’Aime…Moi Non Plus. Hier is even wennen om het zonder de tot een climax komende Jane Birkin te doen. Wat overblijft is een warme, erotische cover, die in ieder geval sfeerverhogend zal zijn. Een soort soul-jazz voorspel?

Gregor Hilden bewijst met dit album, dat hij ook in de soul-jazz prima swingend uit de voeten kan en dat er nogmaals bevestigd kan worden dat hij een uitstekende veelzijdige gitarist is.


Tracklist:
01. 8 Counts For Rita
02. Stop Leading Me On
03. One Step Forward
04. Move On Down The Line
05. Barbarella’s Dream
06. Sunday Kind Of Blues
07. I Can’t Hold Out
08. First Take
09. Uranus
10. Winter Blues
11. The Ghetto
12. Je T’Aime…Moi Non Plus

Website: Gregor Hilden

We horen graag je mening! Voeg reactie toe