Recensie: Gary Clark Jr. – Live / North America 2016

Gary Clark Jr. – Live / North America 2016
Format: LP – CD – Digital / Label: Warner Bros
Releasedatum: 17 Maart 2017

Tekst: Daan Sindelka

 ‘Don’t call yourself a musician if you are not playing music,’ liet Gary Clark Jr. onlangs optekenen door InStyle Magazine. En ‘It’s time to appreciate live music’. Het zijn frasen die veel zeggen over de visie van de Texaan op muziek en, hij legitimeert er direct het uitbrengen van zijn tweede livealbum ‘Live / North America 2016’ mee. Bovendien, als van iemand zulke uitspraken gerechtvaardigd zijn, is het wel van Gary Lee Clark Junior. Wie al eens bij een optreden van hem aanwezig was, weet dat hij zichzelf met recht een muzikant kan noemen; hij heeft de stem, de looks, de gitaarkwaliteiten, de attitude en wat niet al. Niet geheel ongewenst in een tijd waarin legenden uit de roots music met uitsterven worden bedreigd. Over de ons vorige week ontvallen Chuck Berry zei Clark tegen Rolling Stone Magazine: ‘His influence is everywhere.’ Ook memoreerde hij aan diens overlijden toen hij daags na het heengaan van de legende in de Madison Square Garden in het voorprogramma van Eric Clapton stond. Afijn, hoop in bange dagen dus.

Het twaalf nummers tellende album bevat een reeks liveregistraties van zijn vorig jaar gehouden tour door Noord-Amerika. Voor zij die na het horen van het album ontroostbaar zijn omwille van hun afwezigheid daar; Gary reist tot en met september weer door de Verenigde Staten en Canada, met een tamelijk identieke setlist – fans: doe er je voordeel mee.

De 33-jarige gitarist, door Rolling Stone in 2011 al uitgeroepen als ‘Best Young Gun’, brengt voornamelijk eigen werk ten gehore. Op het album staan tracks van al zijn vier studioalbums maar het laatstverschenen ‘The Story Of Sonny Boy Slim’ is met zeven nummers hofleverancier. Met My Baby’s Gone en Honest I Do – op welke Gary tevens de mondharmonica ter hand neemt – staan er ook covers van bluesgrootheden Jimmy Reed en Elmore James op de plaat – echte liefde moet je niet willen verbergen.

Our Love is een van de hoogtepunten op het album, op het soulvolle nummer is alles perfect in balans; zijn stem, de muzikale opbouw, de climax – zo moet het zijn. Het iets oudere When My Train Pulls In kan nochtans beschouwd worden als zijn masterpiece. Het bijna tien minuten durende nummer stond ook al op de vorige liveplaat en dat is eigenlijk wel terecht; als de drums na een minuut invallen, begint een heuse muzikale knalfuif die duurt tot de laatste tel en geen moment verveelt.

Het album brengt alles wat je van Gary live mag verwachten; er is soul, blues, rock, lange nummers met stevige gitaarsolo’s, zijn stem die met de jaren steeds beter en rauwer wordt, en gedurende het hele album is er energie. Dit laatste komt mede op het conto van zijn solide band met John Bradley op bas, Eric ‘King’ Zapata op gitaar en John Radelat op drums. Op het snelle Shake wordt de band nog vergezeld door de jonge soulzanger Leon Bridges en saxofonist Jeff Dazey, wat tevens de veelzijdigheid en flexibiliteit van Clark als muzikant benadrukt – Gary kan met iedereen en in elk genre uit de voeten.

Tracklist:
01. Grinder
02. The Healing
03. Our Love
04. Cold Blooded
05. When My Train Pulls In
06. Down to Ride
07. You Saved Me
08. Shake (feat. Leon Bridges) (with Jeff Dazey)
09. Church
10. Honest I Do
11. My Baby’s Gone
12. Numb

29 maart 2017|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe