Recensie: Fat Daddy Special – Somewhere Down The Road

Fat Daddy Special – Somewhere Down The Road
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 14 mei 2018

Tekst: Peter Marinus

Nu Whitesnake en Bon Jovi toch wel redelijk ver over hun houdbaarheidsdatum heen zijn heb ik een prima alternatief voor de fans van deze bands. Fat Daddy Special is een Amerikaanse band met leden, die een verleden hebben in hardrock bands als Prime Cutt, Rage In Eden en Voodoo Shuffle, terwijl de bassist ooit speelde in de band van Solomon Burke!
Ik heb het over Phil Maldonado (zang en gitaar), Chief-Lee Bryan (bas), Slappy White (sologitaar), Mat Diaz (drums) en Teddy Andreadis (toetsen). De laatste speelde o.a. in Guns N’ Roses, Alice Cooper en de band van Gilby Clark.
Hun tweede album staat vol met muziek die je gerust “classic rock” mag noemen. Een mix van de al eerder aangehaalde Whitesnake en Bon Jovi met hier en daar een flinke funk injectie.

Ze openen het album met de felle stevige funky bluesrock van By The Wayside waarin de band als een op volle toeren groovende bluesrock machine klinkt met gierend gitaarwerk en soulvol pompend orgel. Dit nummer heeft wel wat weg van het funky werk van Glenn Hughes. Het metalverleden van de band steekt de kop in Hollow Ground. Een Whitesnake-achtig nummer waarin de pomprock prima samengaat met een bluesy geluid. Na een soulvol orgelintro zet een rauw snijdende gitaar het snoeihard pompende One Night In Memphis in gang. Wederom met Whitesnake invloeden, bluesy zang en de harmonica van Teddy Andreadis. In de pompende classic rocker Pieces gaan Whitesnake en Bon Jovi hand in hand. Dit nummer wordt opgesierd door een gemene bluesy gitaarsolo.
Alle pomprock wordt ineens overboord gegooid in Time & Reason. Een lichtfunly pop/rocknummer met een hoog Bon Jovi gehalte. Het gitaargeluid van Somewhere Down The Road snijdt vanaf minuut één dwars door je ziel in deze funky pomper. Miracle is een smerige rocker in een ziedend tempo. Een genadeloze rocker die je compleet omver blaast. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de massieve grooves van Texas Heat. Zou Red Light Serenade een eerbetoon kunnen zijn aan “onze” Wallen? In dat geval is de term “pomprocker” echt wel op zijn plaats. De funky rocker Shake The Pain wordt op een prima wijze gedomineerd door Stevie Ray Vaughan-achtig gitaarwerk. Het zoeken naar een nieuwe bikersong kan per direct gestaakt worden want Badlands met zijn gierende gitaarwerk zal door alle bikers met liefde in de armen gesloten worden. Tot slot volgt dan nog het akoestische When I See You Again, een Mr. Big-achtige ballad met slechts zang en akoestische gitaar.

Liefhebbers van classic rock weten wat ze te doen staat…..



Tracks:
01. By The Wayside
02. Hollow Ground
03. One Night In Memphis
04. Pieces
05. Time & Reason
06. Somewhere Down The Road
07. Miracle
08. Texas Heat
09. Red Light Serenade
10. Shake The Pain
11. Badlands
12. When I See You Again

Website: Fat Daddy Special

5 september 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe