Recensie: Etan Huijs – The Secret Us

 

Etan Huijs – The Secret Us
Format: CD – Digital / Label: Continental Record Services
Releasedatum: 19 oktober 2018

Tekst: Peter Marinus

Vanuit zo’n beetje alle windstreken van ons land komen de laatste tijd de ene na de andere kwaliteitsalbums van Nederlandse singer-songwriters onze burelen binnen waaien. Dit keer vanuit Limburg, Venray om precies te zijn. Singer-songwriter Etan Huijs levert namelijk, na de EP ‘Curtain Call’ en het album ‘The Battle Of Everything’, zijn derde release af.

Een album, dat geproduceerd werd door B.J. Baartmans, die zich hier manifesteert als een ware manus-van-alles. Naast zijn productie is hij ook nog te horen op de bas, de akoestische én de elektrische gitaar, de lapsteel, de banjo, de mandoline, de sitar, de bouzouki, de piano, het orgel, de synthesizer en de harmonica!
Maar ook de andere begeleiders spelen een zeer belangrijke rol op dit album. Zangeres Jori van Gemert is met haar warme, fluwelen zang in vrijwel alle nummers aanwezig, evenals drummer Jesper Albers en pedalsteel gitarist Diederik van den Brandt.
En dan zijn er nog, niet te verwaarlozen, bijdragen van trombonist Pieter van Vliet en het Red Limo String Quartet (bekend van hun werk voor o.a. Kyteman en Janne Schra). Etan Huijs bewijst met dit album wederom dat hij in staat is om nummers te schrijven waarin Americana, folk en pop moeiteloos in elkaar overvloeien.

In het eerste nummer van het album, Forleikur, schildert B.J. Baartman een haast filmisch muzikaal decor waarin van alles gebeurt. Het geluid van een sitar wordt hier net zo makkelijk vermengd met een hoekig pompend orgel en huilende slide.
Daarna neemt Etan het over in het zeer atmosferische Little Bird dat op een verantwoorde wijze Americana met pop vermengt. Zijn intieme stemgeluid past hier perfect, ondersteund door warm glijdende gitaren en de warme stem van Jori van Gemert. Isaac And The Fallen Temple is een intieme ballad, die heerlijk wegzweeft over een warm synthesizertapijt. Een nummer waarin de prachtige zang van Jori wederom opvalt. Een zeer prettig, losjes swingend nummer!
Het Red Limo String Quartet zorgt voor een ontroerend mooi statig geluid in de pianoballad Silhouette Dancer. Je moet wel haast van steen zijn als dit nummer je niet aangrijpt. Aan de hand van stuwende drums worden we vervolgens meegenomen in de tintelende folkpop van Blue Moon, dat mij aan de hoogtijdagen van de 70’s band Lindisfarne deed denken.
Lonesome Traveler wordt ingeleid door een zwalkende lapsteel en is een loom schuifelende Americana shuffle met een flinke countrytik, mede door de twang gitaar. In de fris swingende folky pop van Nocturnal Overdrive hoorde ik een als even fris en optimistisch geluid als in het solowerk van George Harrison.
The Islander is een lui voortschuifelend, licht bluesy, nummer waarin je weer overspoeld wordt door de warme strijkers golven van het Red Limo String Quartet met ook nog eens flinke ruimte voor de zang van Jori van Gemert. Counterweight heeft een donker geluid met een haast ambient geluid waarin Etan emotioneel en breekbaar klinkt en waarin de trombone van Pieter van Vliet zeer op zijn plaats is.
The River’s Flow is de ingetogen, maar daardoor niet minder warme afsluiter van dit behoorlijk indrukwekkende album van Etan Huijs.

Een singer-songwriter waarvan we absoluut meer gaan horen!


Tracklist:
01. Forleikur
02. Little Bird
03. Isaac And The Fallen Temple
04. Silhouette Dancer
05. Blue Moon
06. Lonesome Traveler
07. Nocturnal Overdrive
08. The Islander
09. Counterweight
10. The River’s Flow

Website: Etan Huijs

13 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe