Recensie: Erik Ankoné & The Gone Wrong Kings – One Day

Erik Ankoné & The Gone Wrong Kings – One Day
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 9 januari 2018

 Tekst: Martijn Wesseling

Helaas heb ik Erik Ankoné nog niet live mogen bewonderen, zoals ik begrijp is dit een aanrader. Na het beluisteren van dit album kan ik me dat ook goed voorstellen. Hij levert een heerlijke, authentieke blues plaat af.
In zijn biografie staat dat Erik een autodidact is en al vanaf zijn jeugd actief is in een blues band. Dankzij een solo tour in de Verenigde Staten heeft hij een flink repertoire opgebouwd. Hij speelt een mix van eigen liedjes en traditionals. Op zijn debuutalbum staan een negental nummers, waarvan er één een traditional is.

De liedjes op deze plaat kenmerken zich door de eenvoud. De Mississippi Delta is waarschijnlijk een plek in de VS geweest, waar Erik lang heeft rond gehangen. Je hoort de erfenis van artiesten als Son House en John Lee Hooker terug in de ongepolijste foot stompers. Tegelijkertijd zit er ook veel folk in de liedjes. Hij is een soort troubadour die zich laat omlijsten door bluesmuziek zonder enige opsmuk. Het is zoals het is, eerlijk en recht voor z’n raap.

Het album opent al met het erg fijne My Misses, die heerlijk slepend en met een fijn ritme een erg prettige album belooft. Het enige wat er aan te merken valt op dit nummer is dat de achtergrondzang niet altijd even zuiver is. Tegelijkertijd heeft dit ook wel veel charme. Je hoort wel het plezier van de band door alles heen.
De opvolger Full Moon heeft een lekker rockend intro en ritme. Als Erik begint te zingen klinkt het als een voodoo blues liedje recht uit de moerassen van de Delta. Met een saxofoon krijgt het geheel een authentiek en origineel karakter.
De traditional St. James Infirmary is een Amerikaans volkslied, wat al vele vertolkingen heeft gehad. De bekendste is van Louis Armstrong. Traditioneel begint een uitvaart van een jazzmuzikant met dit nummer. Een recentelijke versie is van The White Stripes voor de serie Peaky Blinders. De versie van Erik Ankoné past mooi tussen zijn eigen liedjes, hij geeft er een eigen draai aan. Tevens doet hij het nummer eer aan en past het prima tussen de bekende uitvoeringen van het liedje.

Alles op het album klinkt oorspronkelijk en is met veel enthousiasme op plaat gezet. Het klinkt ook erg goed op plaat, eigenlijk alsof het live voor je wordt opgevoerd.

Volgens mij wordt het tijd dat ik deze man een keer live ga bewonderen. Dichterbij de traditionele Delta blues en folk traditionals komen we in Nederland volgens mij niet. Wat hebben we toch veel fijne (blues) bandjes in ons kleine landje!

Favoriet liedje:
Chicago City Limits


Tracklist:
01. My Misses
02. Full Moon
03. Shotgun Shack
04. St. James Infirmary (trad.)
05. Floodstorm Blues
06. Shoop Shoowah
07. My Crossroads
08. Let It Ride
09. Chicago City Limits

Website: Erik Ankoné

20 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe