Recensie: Eric Steckel – Polyphonic Prayer

Eric Steckel – Polyphonic Prayer
Format: CD / Label: Eric Steckel Music
Releasedatum: 12 januari 2018

 Tekst: Joop van Rossem

Als je leest dat ‘Polyphonic Prayer’ al het elfde album is dat Eric Steckel op ons bluesrockliefhebbers afvuurt, zou je kunnen denken te maken te hebben met een heuse veteraan. Niets is echter minder waar: Eric Steckel is pas 26 jaar; hij debuteerde als 11-jarige in 2002 met ‘A Few Degrees Warmer’ en werd enkele jaren later uitgenodigd door John Mayall om met hem en zijn Bluesbreakers een Scandinavische tour te ondernemen. Dat is met recht een indrukwekkend cv voor zo’n jonge kerel, nietwaar ?

Het nieuwe album, waarop Steckel alle instrumenten voor zijn rekening neemt met uitzondering van de drums, trapt energiek af met het dampende Waitin’ For The Bus, dat vervolgd wordt door de prachtige bluesballad We’re Still Friends, waarin Steckel nog maar eens zijn geweldige gitaarskills etaleert. Track drie, She’s 19 Years Old, is nu al een live-favoriet in de dop, een nummer dat zijn “guitar-driven blues rock” stevig in de verf zet. Ook de rest van het materiaal, met een totale speelduur van een klein uur, kan de toets der kritiek ruimschoots doorstaan, met als uitschieters Can’t Go Back, Unforgettable, Tennessee, It’s My Own Fault en de fabelachtige apotheose Make It Rain, zonder uitzondering nummers waarop hij aantoont een meer dan talentvol pianist/Hammond-organist te zijn.

De eerste nominatie voor mijn eindlijst is binnen, weliswaar erg vroeg, maar de echte bluesrocker mag dit schijfje niet aan zich voorbij laten gaan.


Tracklist:
01. Waitin’ For The Bus
02. We’re Still Friends
03. She’s 19 Years Old
04. Can’t Go Back
05. Unforgettable
06. Tennessee
07. It’s My Own Fault
08. Picture Frame
09. Through Your Eyes
10. Make It Rain

Website: Eric Steckel

2 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe