Eric_Johnson_Europe_Live

Eric Johnson – Europe Live

CD / Provogue / Releasedatum: 23 juni 2014

Tekst: Walter

Instrumentale rock , fusion

Eric Johnson – gitaar/zang
Wayne Salzmann – drums/background vocals
Chris Maresh – bas

Eric Johnson werd geboren op 17 augustus 1954 in Austin, Texas. Deze Amerikaanse gitarist en componist is vooral bekend van zijn instrumentale rock muziek. Hij heeft een eigen distinctieve stijl van gitaar spelen. Johnson combineert de rock stijl van Jimi Hendrix en de blues van Albert King en omdat Eric nog een breed scala van invloeden zoals jazz, fusion en country toevoegt aan deze manier van spelen zorgt hij er voor dat zijn gitaar zo uniek klinkt als zijn vingerafdruk. Het wonderkind van Austin kreeg bekendheid in het begin van de jaren tachtig als sessie muzikant bij Cat Stevens, Carole King en Christopher Cross. Ook zijn glans prestatie in het TV programma ‘Austin City Limits’ in 1984 bleef niet onopgemerkt. Johnson heeft al een hele reeks albums uit en in 1987 ontving hij een Grammy Award met zijn debuut album ‘Tones’ en in 1992 kreeg de single ‘Cliffs Of Dover’ uit het album ‘Ah Via Musicom’ ook een Grammy Award. Nu is er het nieuwe album ‘Europe Live’ dat we even onder de loep gaan steken.

Het eerste wat opvalt is dat deze ‘Europe Live’ geen live concert is dat op één enkele avond opgenomen is. Neen, het is eigenlijk een best off van Eric Johnson’s carrièrre. De veertien lange songs zijn opgenomen in 2013 bij diverse concerten in Europa. Er zijn songs die opgenomen zijn in De Melkweg te Amsterdam, Die Kantine in Keulen en The New Morning in Parijs om maar een paar concertzalen te noemen. Met roffelende drums begint de instrumentale ‘Intro’, maar dadelijk begint Eric te experimenteren op zijn gitaar. De uptempo rocker ‘Zenland’ klinkt als een eindeloze jamsessie waarin de drie muzikanten tot het uiterste gaan om hun talent aan iedereen te laten horen. Dat zowel Chris Maresh op de bas gitaar en Wayne Salzmann op de drums evenveel talent hebben op hun instrument als Eric Johnson op zijn gitaar, daar hoef je niet aan te twijfelen en dat hoor je ook dadelijk op deze ‘Europe Live’. Dit zijn echt drie toppers die elkaar op bepaalde momenten proberen te overtreffen. De eerste song waarin we de stem van Eric horen is het autobiografische ‘Austin’. Deze stem is met de jaren erg verbeterd maar een top zanger zal hij nooit worden. Het is hier toch ook weer het instrumentale dat de meeste aandacht trekt. Johnson speelt weer de ene indrukwekkende en intense solo na de andere en Chris Maresh is gewoon weergaloos op de bas in dit nummer. Met ‘Forty Mile Town’ wordt het ritme naar beneden getrokken en herkennen we wat blues invloeden. De band gaat daarna subliem te keer in de bijna elf minuten durende versie van John Coltrane’s ‘Mr PC’. Ritme veranderingen, verassende wendingen maar steeds geniaal en met een geweldige intensiteit gespeeld door Eric, Wayne en Chris. Dit is kwaliteits fusion en rock. In ‘Manhattan’ horen we Eric weer met een ander gitaar geluid, iets vetter en minder experimenterend.

Uit het debuut album ‘Tones’ uit 1986 krijgen we ‘Zap’ te horen. Een fantastisch nummer waarin de vingers van Eric vliegensvlug de juiste snaren op de juiste plaats beroeren. Ook hier krijgt men het gevoel dat men in een jam sessie zit. Maar dat is maar een gevoel van de luisteraar die Eric Johnson niet kent. De band weet heel goed waar men naartoe wil, al laten de drie muzikanten wel wat ruimte om te experimenteren. Eric wil niet alle aandacht naar zich toe trekken en geeft zijn twee bandleden genoeg de kans om zich in de spotlights te spelen. Voor ‘Song For Life’ neemt Johnson de akoestische gitaar in de hand en laat ons genieten van wat rustiger en melodieus vinger getokkel na al die uptempo nummers. Daarna wordt er weer de kaart getrokken van de jazz fusion met ‘Fatdaddy’. Het is buiten ‘Intro’ het enige korte nummer op ‘Europe Live’. Ook voor psychedelische bluesrock a la Stevie Ray Vaughan, Taste en Cream draait dit trio hun hand niet om. Luister maar naar het bijna twaalf minuten durende ‘Last house On The Block’. Deze muziek vergt heel wat van de drie muzikanten en toch blijven ze me steeds op een positieve manier verrassen. Eric verkent hier met zijn vingers elke vierkante millimeter van zijn gitaar. Chris bepotelt zijn dikke bas snaren met een geweldige gedrevenheid en virtuositeit en als je Wayne bezig hoort op zijn drumstel denk je soms dat hij van een andere wereld is. Voor mij is deze ‘Last House On The Block’ het beste nummer op dit album.

‘Evinrude Fever’ en ‘Cliffs Of Dover’, deze laatste is zonder twijfel de meest bekende song van Eric Johnson, zijn instrumentaal zoals zijn meeste nummers en weer slaagt hij erin om de luisteraar te boeien door zijn vingervlugge gitaarspel en de hele fijne en intense klanken die hij uit zijn snaar instrument haalt. Deze twee songs passen trouwens erg goed bij elkaar. ‘Europe Live’ is een prima album voor wie van niet commerciële instrumentale muziek houdt. Want Eric, Wayne en Chris nemen je mee op een instrumentale reis waarin zij hun kennis en talenten laten horen aan hen die interesse hebben om aandachtig naar dit soort muziek te luisteren. Deze cd zet je zeker niet op als achtergrond muziek.

1. Intro
2. Zenland
3. Austin
4. Forty Mile Town
5. Mr. P.C.
6. Manhattan
7. Zap
8. Song For Life
9. Fatdaddy
10. Last House On The Block
11. Interlude
12. Cliffs Of Dover
13. Evinrude Fever
14. Sun Reprise

http://www.ericjohnson.com/

https://www.facebook.com/OfficialEricJohnson