Eric Jerardi – Occupied
Format: CD – Digital / Label: Niche Records
Releasedatum: 24 januari 2019

Tekst: Peter Marinus

Als er op een album muzikanten als bassist David Hood, toetsenist Clayton Ivey en saxofonist Doug Moffet mee doen kan je er met 100% zekerheid vanuit gaan dat je met een zeer soulvol album te maken hebt.

En in het geval van het nieuwe album van zanger-gitarist Eric Jerardi klopt dat ook helemaal. Deze artiest uit Dayton, Ohio, leverde in 1995 al een soloalbum af waarna er nog vijf volgden onder de Eric Jerardi Band vlag. We hebben hier dus te maken met zijn tweede soloalbum en de genoemde David Hood is bekend door zijn werk in de befaamde Muscle Shoals studio, Clayton Ivey door zijn werk met o.a. The Alabama State Troupers en Doug Moffett als lid van o.a. The Sapphire Blue Horn Section. Verder werken Milton Sledge (drums), Kelvin Holly (ritmegitaar), Charles Ross (trombone), Steve Herman (trompet) en de backing zangeressen Marcie Lewey en Cindy Walker aan het album mee.

De soul slaat gelijk al genadeloos toe in de opener Do Right By Him. Een heerlijke soulslijper met een ouderwets geluid dat doet denken aan de 60’s Atlantic soul. De blazers klinken zeer romig en Eric heeft een prima gruizige soulstem. Als gitarist deelt hij een paar soulvol priemende speldenprikken uit en levert hij ook nog een schroeiende solo af.
Ook Whole Again is een soulblues nummer, dat diep in het Muscle Shoals verleden geworteld is. Een warm groovend nummer met krachtige blazers. Voer voor fans van bijvoorbeeld Delbert McClinton.
Don’t Take It Personally is een krachtig riffend funky bluesrock nummer met een staccato hakkend ritme en rauw schurend gitaarwerk.  Het geluid van dit nummer doet aan zowel Delbert McClinton als aan Joe Cocker denken. Het Cocker-achtige stemgeluid van Eric is daar mede verantwoordelijk voor. In de soulvolle ballad Occupied waart de geest van Ray Charles rond. Het nummer doet ook af en toe aan “The Jealous Kind” van Bobby Charles denken. Eric is hier te horen met een brandende, maar evengoed gevoelige, gitaarsolo.
Never Let The Old Man In lijkt te drijven op een soort funky Bo Diddley beat met spetterende blazers en een hard priemende gitaar. Deaf Lead The Blind is een nummer waarvan je zou hopen dat Joe Cocker, die ooit gecoverd kon hebben. Een heerlijk mid-tempo soulblues nummer.
Dit te korte album wordt daarna alweer afgesloten met In My Life. Een ballad met een hoog soul/Cocker gehalte waarin Eric’s gitaarspel af en toe, al sprankelend, doet denken aan de gevoelige kant van Jimi Hendrix.
Wederom een aanwinst in het alsmaar groter worden soulblues aanbod. Eén puntje van kritiek: mag het volgende album iets langer duren?


Tracklist:
01. Do Right By Him
02. Whole Again
03. Don’t Take It Personally
04. Occupied
05. Never Let The Old Man In
06. Deaf Lead The Blind
07. In My Life

Website: Eric Jerardi