Recensie: Eric Clapton – I Still Do

Eric Clapton – I Still Do

Eric Clapton – I Still Do
Format: CD-LP / Label: Bushbranch Records/Surfdog Records

Releasedatum: 20 mei 2016  

Tekst: Gerrit Schinkel  

Het gezegde ‘de oudjes doen het nog best’ gaat de laatste tijd meer op dan ooit. De deze maand vijfenzeventig jaar geworden Bob Dylan heeft een nieuw album uitgebracht. Carlos Santana beleeft met zijn oerband een sterke revival. De Rolling Stones hebben hun tournee door Latijns Amerika nauwelijks beëindigd of er circuleren al weer geruchten over nieuwe optredens. Bovendien zit er van deze legendarische Britse band weer nieuw plaatwerk aan te komen. En Paul McCartney is volgende maand Top of the Bill in Landgraaf tijdens Pinkpop.

Ook Eric Clapton heeft nog niet de behoefte om zijn gitaar aan de wilgen te hangen. Deze maand verscheen er een nieuw album van de eenenzeventig jarige Britse gitaarheld. ‘I Still Do’ is het drieëntwintigste soloalbum van “Slowhand”. Een album met eigen nummers en covers. Clapton heeft bij zijn nieuwste creatie weer een beroep gedaan op de legendarische producer Glyn Johns, bekend van o.a. The Rolling Stones, The Who, The Beatles, Led Zeppelin en Eagles. En Clapton heeft weer een aantal gerenommeerde musici weten te strikken zoals Chris Stainton, Andy Fairweather Low, Paul Carrack en Henri Spinetti.

Het openingsnummer Alabama Woman Blues van Leroy Carr is een lekker slepende slowblues, met de kenmerkende gitaar van Clapton, accordeon en piano. Can’t Let You Do It, een van de twee covers van JJ Cale, is een typisch Cale laidback achtig nummer met een vleugje accordeon. Op I Will Be There, een mooi subtiel liedje dat o.a. ook door Mary Black op de plaat is gezet, is Angelo Mysterioso te horen op akoestische gitaar en als vocalist. Wie deze Angelo Mysterioso is,is in nevelen gehuld. Er wordt beweerd dat achter dit synoniem George Harrison schuil gaat. Deze Beatle had inderdaad deze schuilnaam maar volgens Clapton horen we op zijn nieuwe album niet de in 2001 overleden gitarist. Spiral is een mooie slowblues en op Catch The Blues belanden we in lome latin achtige sferen met prima gitaarwerk en mooie backing vocals van Michelle John en Sharon White. Skip James’ Cypress Grove is een rudimentaire blues, met Clapton op slide en weer de accordeon van Dick Powell. Na het mooi gezongen subtiele Little Man, You’ve Had A Busy Day, brandt Clapton weer los op slide in de Robert Johnson klassieker Stones In My Passway. De grote verrassing is I Dreamed I Saw St. Augustine. Dit nummer van Bob Dylan uit 1967 (John Wesley Harding) wordt werkelijk schitterend vertolkt. Mooie piano, heerlijk gitaarwerk, een accordeon die je in de cajun sferen brengt, de soulvolle zang van Clapton en de fraaie backing vocals. Een ander hoogtepunt is de traditional I’ll Be Alright die “ontaard” in een prachtige slepende gospel. Somebody’s Knockin’ is de tweede cover van JJ Cale, met een typische jankende Clapton gitaarsolo, een mooie pianosolo en een excellerende Paul Carrack op hammond. Het album eindigt in nachtclubsferen met I’ll Be Seeing You, Clapton zingt dit nummer uit de Broadway musical Right this way uit 1938, subtiel muzikaal ondersteund, naar grote hoogten.

Conclusie:
Eric Clapton gaf zijn album de titel ‘I Still Do’ mee en hij slaat daarmee de spijker op de kop. De tijden van Derek & The Dominos zullen waarschijnlijk niet terugkeren, maar “Slowhand” is nog springlevend. Hij doet er echt nog toe. ‘I Still Do’ verveelt geen seconde en is een lust voor het oor. Een schitterend album.

Tracks:
01. Alabama Woman Blues
02. Can’t Let You Do It
03. I Will Be There
04. Spiral
05. Catch The Blues
06. Cypress Grove
07. Little Man, You’ve Had A Busy Day
08. Stones In My Passway
09. I Dreamed I Saw St. Augustine
10. I’ll Be Alright
11. Somebody’s Knockin’
12. I’ll Be Seeing You

Line up:
Eric Clapton – gitaren, tamboerijn, vocals
Henry Spinetti – drums, percussie
Dave Bronze – bas
Andy Fairweather Low – gitaren, backing vocals
Paul Carrack – hammond, backing vocals
Chris Stainton – keyboards
Simon Climie – keyboards, elektrische gitaar
Dick Powell – accordeon, mandoline, backing vocals
Walt Richmond – keyboards
Ethan Johns – percussie
Michelle John – background vocals
Sharon White – background vocals
Angelo Mysterioso – akoestische gitaar en vocals op track 3

Website: Eric Clapton

https://youtu.be/Fce9B1JDgyg

 

 

27 mei 2016|Categories: Recensies|Tags: |1 reactie

Eén reactie

  1. Daan Sindelka 27 mei 2016 om 20:14 - Antwoorden

    Prachtplaat. Angelo Mysterioso is overigens Ed Sheeran!

We horen graag je mening! Voeg reactie toe