Recensie: Eric Clapton – De Biografie

Eric Clapton – De Biografie
Auteur: Philip Norman – Uitgeverij Thomas Rap
Vertaling vanuit het Engels naar het Nederlands
ISBN: 9789400401433
Format: Paperback – Ebook
Releasedatum: 15 november 2018

Tekst: Stan van der Lugt

Philip Norman maakte naam met zijn onvolprezen boek over de Beatles, Shout! en hij publiceerde de succesvolle biografieën van Mick Jagger en Paul McCartney.

Met instemming van Eric Clapton zelf beschrijft Norman het fascinerende levensverhaal van de legendarische gitaarheld.

Er zijn eerdere biografieën van Clapton verschenen, waaronder die van John Pidgeon (1976), Harry Shapiro (1984) en Paul Scott in 2015. De geautoriseerde biografie van Ray Coleman is indringend, maar dateert alweer uit 1985. De autobiografie uit 2007 roept net zoveel vragen als antwoorden op en slaat hele tijdperken over.
Voor dit boek heeft de auteur uitgebreide interviews afgenomen met talloze vrienden en bekenden van de hoofdpersoon.Wat dit boek zo bijzonder maakt zijn de gesprekken met een aantal mensen die het dichts bij Clapton hebben gestaan. Jeugdvriend Guy Pullen schets een levendig beeld van Eric’s jeugd in Ripley en de band die Clapton nog steeds met het dorp heeft.

De inmiddels 74-jarige Patty Boyd vertelt openhartig over de merkwaardige driehoeksverhouding met Eric en haar toenmalige partner George Harrison. Clapton was bezeten van Patty en uiteindelijk wist Clapton Patty los te weken van George. Het paar trouwde in 1979, maar de destijds behoorlijk aan de alcohol verslaafde Eric bleek een ontrouwe echtgenoot te zijn en dat resulteerde in de uiteindelijke en niet te vermijden scheiding.
Voormalig manager en vriend Roger Forrester gaf voor het eerst een interview over zijn langdurige zakelijke en persoonlijke relatie met Clapton, dat de lezer een goed inzicht geeft in de zakelijke aspecten van de wereldster en zijn management.
Norman schets een ongemakkelijk beeld van Clapton die mede door zijn successen en verslavingen geleidelijk aan veranderde van een verlegen jongeman tot een onaangename narcistische klaplopende rockster die vrouwen behandelde als wegwerpproducten. Zo werden vriendinnen erop uit gestuurd om heroïne voor Eric te scoren.
Wanneer een verslavingsvrije Clapton tegen middelbare leeftijd aanloopt kantelt het beeld en krijgen we een positievere indruk van de wereldster die zijn eigen geld inzet voor goede doelen waaronder zijn eigen Crossroads Centre.

Afgezien van wat kleine foutjes maakt Norman een kapitale blunder door doodleuk te beweren dat de bijnaam “Slowhand” kwam van de gelijknamige hitsingle van The Pointer Sisters uit 1981 (en dat terwijl het album ‘Slowhand’ al in 1977 verscheen). Een paar hoofdstukken verder komt Norman op de kwestie terug en spreekt zichzelf tegen door te stellen dat de bijnaam komt uit de Yardbirds periode (en dat is heel dicht bij de waarheid).

De latere jaren komen er wat bekaaid vanaf want bij de dood van zijn zoontje Conor in 1991 zijn we alweer aangeland in hoofdstuk 23 van de 25.

Maar goed, neemt niet weg dat het boek lekker wegleest en dat een hoop verborgen details over het leven van “Slowhand” boven tafel komen. Of het boek het definitieve verhaal vertelt durf ik niet te zeggen maar een aanrader is het wel.

Website: Eric Clapton

 

6 december 2018|Categories: Recensies|Tags: , |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe