Recensie: Ed Romanoff – The Orphan King

Ed Romanoff – The Orphan King
Format: CD – Digital / Label: Pinerock Records
Releasedatum: 23 februari 2018

Tekst: Gerrit Schinkel

Ed Romanoff is een singer-songwriter uit New York. Romanoff groeit op in Connecticut. Als hij 17 jaar is koopt hij zijn eerste gitaar en de muziek van John Prine stimuleert hem om muziek te gaan maken.  Romanoff studeert aan de Universiteit van Virginia waar hij een bachelorgraad in communicatie behaalt. Hij is daarna o.a. timmerman, werkzaam in het speciaal onderwijs en tussen 1988 en 1992 accountmanager, verkoopdirecteur en assistent van de algemeen directeur van Jack Morton Co. In 1996 richt hij zijn eigen bedrijf PineRock op, een wereldwijd communicatiebedrijf gespecialiseerd in evenementen, digitale en videoproductie.

Romanoff groeit op in de overtuiging dat hij van Russische afkomst is. In 2008 vergezelt hij een vriend die een DNA-test neemt en doet zelf ook zo’n test als een daad van solidariteit en om meer over zijn erfgoed te leren. Uit die test blijkt dat Romanoff eigenlijk van Ierse afkomst was. De man waarvan hij geloofde dat hij zijn vader was, was in feite niet zijn biologische vader. Romanoff was geadopteerd.

Hoewel hij op zijn zeventiende zijn eerste gitaar koopt begint Romanoff pas in 2008 met het schrijven van muziek. In 2012, Romanoff is dan al 53 jaar, verschijnt zijn debuutalbum ‘Ed Romanoff’, een album waarop o.a. ook Josh Ritter, Tift Merritt en Mary Gauthier zijn te horen. Het openingsnummer van dat  album, St.Vincent de Paul, verhaalt over zijn zoektocht om zijn echte vader te vinden.

Vorige maand verscheen het album ‘The Orphan King’, het tweede album van deze muzikale laatbloeier. Op dit album heeft Romanoff weer een groot aantal muzikanten weten te strikken die hem begeleiden. Het begint meteen al mooi met het Leonard Cohen-achtige Miss Worby’s Ghost. Romanoff krijgt hier ook vocale assistentie van Rachael Yamagata.
In The Elephant Man, met fraai accordeonspel, zijn invloeden van John Prine hoorbaar en in A Golden Crown de Keltische roots van Romanoff. Het titelnummer, de prachtige orkestrale song The Orphan King heeft Romanoff samen geschreven met Mary Gauthier.
Na het melodieuze uptempo Without You en het wonderschoon gezongen midtempo Leavin’ With Somebody Else duiken we met I’m A Little Less Broken Now de bluegrass in. Fiddle, mandoline, trompet en fraaie zang van Cindy Mizelle en Theresa Williams.
In het Leonard Cohen-achtige The Ballad Of Willie Sutton soleert Larry Campbell lekker lang op elektrische gitaar. Kris Kristofferson komt om de hoek kijken bij I’ll Remember You en in het fraaie meerstemmig gezongen The Night Is A Woman komt de Southern soul voorbij. Blue Boulevard (na na na) is weer een ballad met fiddle en harmonium. Lost And Gone is alleen al mooi vanwege de cello en de zang van Mai Bloomfield.
In het slotnummer Coronation Blues zijn de hoofdrollen weggelegd voor Zach Djanikian op bas, elektrische gitaar, banjo en harmonium en een uitbundig zingende Cindy Mizelle.

Conclusie:
‘The Orphan King’ is een prachtig luisteralbum met persoonlijke en actuele verhalen waarbij liefhebbers van folk en rootsmuziek helemaal aan hun trekken komen.


Tracks:
01. Miss Worby’s Ghost
02. The Elephant Man
03. A Golden Crown
04. The Orphan King
05. Without You
06. Leavin’ With Somebody Else
07. I’m A little Less Broken Now
08. The Ballad Of Willie Sutton
09. I’ll Remember You
10. The Night Is A Woman
11. Blue Boulevard (Na Na Na)
12. Lost And Gone
13. Coronation Blues

Line up:
Ed Romanoff – zang, gitaar
Rachael Yamagata – zang (track 1, 4, 10)
Simone Felice – drums (track 1,7,8,9,13), backing vocals (track 1,12)
Lee Nadel – bas (track 1,5,6,9)
Larry Campbell – elektrische gitaar (track 1,8,), akoestische gitaar (track 3,6,7,10,11), bas (track 2,3,7,8,10,11) steel gitaar (track 2), pedal steel (track 4,10), fiddle (track 3,7,11), harmonium (track 11),
Cindy Cashdollar – steel gitaar (track 1), lap steel (track 13)
James Felice – keyboards (track 1,6,8,10), accordeon (track 4), harmonium (track 11), zang (track 11)
Pete Hanlon – programming (track 1), atmospherics (track 8)
David Baron – keyboards (track 10)
Theresa Williams – zang (track 2,4,7)
Kenneth Pattengale – zang (track 5), gitaar (track 5), mandoline (track 5)
Zach Djanikian – piano (track 4,9), bas (track 4,10,13), gitaar (track 10), elektrische gitaar (track 13), banjo (track 13), harmonium (track 13)
Chris Pasin – trompet (track 7,10)
Cindy Mizelle – zang (track 7,10,13)
Brian Goss – elektrische gitaar (track 8)
Mia Bloomfield – cello (track 9,12), zang (track 12)
Jay Collins – fluit (track 10)
Peter Doran – (background) vocals (track 11,12)

Website: Ed Romanoff

7 maart 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe