Recensie: Dustin Douglas & The Electric Gentlemen – Break It Down

Dustin Douglas & The Electric Gentlemen – Break It Down
Format: CD – Digital / Label: Quad-D Records
Releasedatum: 11 mei 2018

Tekst: Peter Marinus

We hebben weer een heerlijk bluesrock album te pakken! Niet zomaar bluesrock maar bluesrock van het superfunky soort! Verantwoordelijk voor dit album zijn Dustin Douglas & The Electric Gentlemen uit Pennsylvania. Je zou gitarist Dustin Douglas kunnen kennen uit zijn tijd als lid van Lemongelli of The Badlees. Hij wordt bijgestaan door drummer Tommy Smallcomb en bassist Matt “The Dane” Gabriel.
Het gaat hier om een power bluesrock trio, dat hun invloeden heeft gehaald uit de geluiden van o.a. Jimi Hendrix, Stevie Ray Vaughan, Led Zeppelin, The Black Crowes maar zeker ook The Red Hot Chili Peppers en Living Colour.

Het album begint met A Little Bit, dat van start gaat met lui groovende bas en drums waarna het snerpende gitaarwerk van Douglas erbij komt. Ergens halverwege het nummer worden daar nog eens snoeiharde messcherpe riffs bijgevoegd en op het einde Red Hot Chili Peppers-achtige funkmetal. Destiny is een funky bluesrock nummer in de stijl van Chris Duarte met loeiend gitaarwerk. Ook de Peppers invloed dient hier weer niet onvermeld te blijven. On The Dance Floor begint als akoestische blues om daarna langzaam in een broeierig bluesnummer te veranderen. Een nummer waarin het volume steeds meer toeneemt waardoor uiteindelijk een log en funky bluesrock nummer ontstaat. Turn Around is een vrij ingetogen nummer met zwevend psychedelisch gitaarwerk waarin de funkgrooves echter ook weer aanwezig zijn.
Het log voortbeukende Goodbye vermengt de beste elementen van The Black Crowes en Led Zeppelin met massieve grooves en snerpend, huilend gitaarwerk. De stevige grooves van Hold Of Me hebben je gelijk te pakken. Een swingende, en wederom, funky rocker met invloeden vanuit diverse bluesrock hoeken. Het superfunky My Time Is Precous zit ergens tussen Living Colour en The Red Hot Chili Peppers in. Een loom swingend nummer met messcherp Stevie Ray Vaughan-achtig gitaarspel. De ballad Ain’t No Denyin’ heeft heel lichte “Angel” (Hendrix) invloeden. Een soulvol nummer met mooi huilend bluesy gitaarwerk. Out Of My Mind begint met Led Zeppelin-achtige riffs en gaat daarna verder als zwevend soulvol rocknummer met Gary Moore-achtig gitaarspel. In de funky bluesrocker Fat Cat kom je elementen uit het Jimi Hendrix nummer “Freedom” tegen. Hendrix is ook duidelijk aanwezig in de luchtige funker Tragedy, dat qua melodie en ritme in de buurt van diens “Manic Depression” komt.
In de afsluiter No More Tears To Cry lijkt Led Zeppelin’s “In My Time Of Dying” model te hebben gestaan, zonder dat dat storend is. Een slepende logge rocker met fraai huilende slide.

We hebben er met Dustin Douglas & the Electric Gentlemen weer een prima bluesrock band bij met een onweerstaanbaar hard en funky geluid.


Tracklist:
01. A Little Bit
02. Destiny
03. On The Dance Floor
04. Turn Around
05. Goodbye
06. Hold Of Me
07. My Time Is Precious
08. Ain’t No Denyin’
09. Out Of My Mind
10. Fat Cat
11. Your Face Is Stunning
12. Tragedy
13. No More Tears To Cry

Website: Dustin Douglas & The Electric Gentlemen

We horen graag je mening! Voeg reactie toe