Durand Jones & The Indications – American Love Call
Format: CD – Vinyl – Digital / Label: Dead Oceans Records
Releasedatum: 1 maart 2019

Tekst: Peter Marinus

Je moet het als moderne soulband maar durven om je derde album vol te zetten met rijkelijke georkestreerde soulnummers waarin de satijnen zang de hoofdrol speelt. Het soort soul, dat in het begin van de jaren 70 toch wel ietsjes minachtend “soft soul” werd genoemd en waarbij je vocale groepen als the Chi-Lites, The Stylistics en The Impressions als voorbeelden kunt noemen.

En dat is nou net wat Durand Jones & The Indications uit Bloomington, Indiana, gedaan hebben. De band bestaat uit zanger Durand Jones, zingende drummer Aaron Frazer, gitarist Blake Rhein, die ook nog lid is van The Numero Group, bassist en lapsteel gitarist Kyle Houpt en toetsenist Steve Okonski.
Doordat elk nummer voorzien is van strijkers en blazers dient een vermelding wel op zijn plek. Ginger Dolden (vioool), Pete Lanctot (viool), Tiger Darrow (cello), Patrick Sargent (baritonsax), Jasper Dutz (fluit), Fredde Deboe (fluit), Alastair Ottesen (tenorsax), Chris Rowlands (trompet) en vibrafonist Adam Beck.

De start is voor Morning In America met een geluid als Curtis Mayfield in zijn beste periode, de “Superfly” periode dus. Durand heeft een uiterst soulvolle, ietwat rauwe stem in dit luxueus georkestreerde nummer, dat ook nog eens lekker loom swingt. Don’t You Know gaat iets meer richting het werk van The Chi-Lites met het zoetgevooisde hoge stemgeluid van Aaron in de hoofdrol. Een warm intiem soulnummer.
De drumriffs in het intro van Circles hebben een “Tramp” (Otis Redding & Carla Thomas)-achtige groove en het nummer gaat al snel weer over in een ouderwets soft soul nummer, dat heerlijk warm voort deint. De zoetgevooisde stem van Aaron is weer te bewonderen in Court Of Love. Zijn stem lijkt veel op die van Smokey Robinson, dus is het niet zo verwonderlijk dat dit nummer dezelfde klasse heeft als “Ooh Baby Baby” van Smokey Robinson &Tthe Miracles. Long Way Home is een lichtvoetig huppelend soulnummer dat qua sfeer richting het geluid van Jackie Wilson gaat terwijl “People Get Ready” van The Impressions is ook erg dichtbij is.
Aaron treedt weer aan met zijn satijnen stemgeluid in de oh zo intieme soulballad Too Many Tears met een warm vibrerende vibrafoon. De ballad Walk Away bevat flink wat Curtis Mayfield invloeden terwijl het nummer “You Make Me Feel Brand New” van The Chi-Lites van even grote invloed is geweest. Na de rijkelijk georkestreerde soul van What I Know About You zetten de lui voortgroovende drums het warm deinende Listen To Your Heart in. Een nummer met hemelse zang. Sea Gets Hotter is een jazzy wiegende ballad met een “Smooth Operator”-achtige swing. How Can I Be Sure heeft niets met de David Cassidy hit te maken maar wel alles met een intieme soul ballad.
True Love is een heerlijke afsluiter van dit album met zacht rollend orgel, blazers, strijkers en de weldadige zang.

De soft soul is met dit album van Durand Jones & The Indications weer helemaal terug. En gezien de kwaliteit die op dit album geleverd wordt mogen we daar alleen maar blij om zijn. Een pracht van een soulalbum!


Tracklist:
01. Morning In America
02. Don’t You Know
03. Circles
04. Court Of Love
05. Long Way Home
06. Too Many Tears
07. Walk Away
08. What I Know About You
09. Listen To Your Heart
10. Sea Gets Hotter
11. How Can I Be Sure
12. True Love

Website: Durand Jones & The Indications

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies
Sort by