Dion - Stomping Ground. Album cover

Dion and friends
Stomping ground

Format: CD LP, download
Label: KTBA records
Release: 5 november 2021

Tekst: Jos Verhagen

Dion (Dion Di Mucci) heeft na zijn succesvolle album Blues with friends uit 2020 nog meer blues met friends voor ons in petto. In dezelfde relaxte stijl laat hij zijn blues vrienden schitteren op gitaar. Met zijn vaste schrijfpartner Mike Aquilina heeft hij dertien nummers neergezet en waagt hij zich aan een cover (Red house, Jimi Hendrix). De foutloze productie was in handen van Wayne Hood. Wederom uitgebracht op het Keep the blues alive (KTBA) label van Joe Bonamassa trapt deze zelf de CD af met Take it back, een gedreven nummer met lekker uptempo drum/bass waarin de stem van Dion kraakt als of hij wat moeite heeft het tempo bij te houden en waar Joe op een geweldige wijze het gitaarwerk in kleurt.

Zoals Dion zijn passie voor de blues weet over te brengen met een lenigheid in zijn stem waar op deze leeftijd nog geen sleet zit, klasse. Met nieuwe vrienden als Eric Clapton, Mark Knopfler, Peter Frampton maar ook een paar bekende zoals Bruce Springsteen en Patti Scialfa, Billy Gibbons en Sonny Landreth maakte hij dit van Stomping ground een album dat op veel jaarlijstjes niet zal ontbreken.

 
Alle nummers zijn goed en ik pik er een paar uit zoals het politiek gevoelige Hey Diddle Diddle, met GE Smith. G.E Smith is een veelgevraagde sessiemuzikant en voormalig bandleider bij het populaire TV programma Saturday night live. Dancing Girl, de bijdrage van Mark Knopler pik je er zo uit, de mans specifieke gitaarsound blijft een ijkpunt. Een typisch Dire straits nummer zou ik het niet willen noemen maar het had zomaar op een Dire straits album gestaan kunnen hebben. Dion blijft juweeltjes op elkaar stapelen, neem het uptempo Rock’ n roll met Eric Clapton of de slow blues There was a time met Peter Frampton; zes en een halve minuut puur muziek plezier, en wat een solowerk, in het intro, in het outro, in de solo’s, heerlijk om bij weg te dromen.

 
Welkome afwisseling tussen al het gitaargeweld is That’s what the doctor said, zijn ode aan de in 2019 overleden Dr John met Steve Conn op piano. Om vervolgens met Billy Gibbons door te stomen met de title track Stomping ground. Zo blijf je van het ene in het andere lekkere nummer vallen met uitschieters als I’ve got to get to you, de tekst is schitterend, het gitaarspel van het trio Boz Scaggs en vader en zoon Joe en Mike Menza luistert lekker weg. Te veel nummers om te benoemen maar erg mooi is het Angels in alleyways met Patti Scialfa en waar Bruce Springsteen bescheiden op de achtergrond de mondharmonica bespeeld. Het afsluitende duet I’ve Been Watching met Ricky Lee Jones, is weer van een andere orde; twee totaal verschillende stemmen die wonderwel bij elkaar passen in dit nummer en een gepaste afsluiter van dit album van hoog niveau, wat een plezier is om op je draaitafel of in je Cd speler te hebben.

Tracklist:
1: Take It Back (Joe Bonamassa)
2: Hey Diddle Diddle (G.E. Smith)
3: Dancing Girl (Mark Knopfler)
4: If You Wanna Rock ‘n’ Roll (Eric Clapton)
5: There Was A Time (Peter Frampton)
6: Cryin’ Shame (Sonny Landreth)
7: The Night Is Young (Joe Menza and Wayne Hood)
8: That’s What The Doctor Said (Steve Conn)
9: My Stomping Ground (Billy F Gibbons)
10: Angel In the Alleyways (Patti Scialfa and Bruce Springsteen)
11: I’ve Got To Get To You (Boz Scaggs, Joe Menza and Mike Menza)
12: Red House (Keb’ Mo’)
13: I Got My Eyes On You Baby (Marcia Ball and Jimmy Vivino)
14: I’ve Been Watching (Rickie Lee Jones and Wayne Hood)

Website: ktba-records


Ook op Blues Magazine ...