Recensie: Dimestore Dance Band – Dimestore Dance Band

Dimestore Dance Band – Dimestore Dance Band
Format: CD – Digital / Label: Sour Moon Records
Releasedatum: 2 september 2017

Tekst: Peter Marinus

Dacht je alles wel zo’n beetje gehoord te hebben, komt dit album van Dimestore Dance Band voorbij! Een band geformeerd door gitarist Jack Martin, die een verleden heeft in de trashrock band The Knoxville Girls. De band uit New York werd geformeerd met het idee om een mix te gaan spelen van 40’s muziek, blues, rock & roll en jazz. En dan vooral niet gepolijst! Ze noemen het zelf “fucked up, hard old time music”. Naast Martin besaat de band uit bassist Jude Webre, drummer Scott Jarvis, Dylan Willemsa op viool en Doug Wieselman op de clarinet.
Wat voor soort muziek kunnen we bij deze band verwachten? Muziek, die voor het grootste gedeelte gebaseerd is op swingjazz a la Charlie Christian of Django Reinhardt, maar dan aangevuld met een flinke bluesy sound waarin ook ruimte is voor avant-garde en Latijns-Amerikaanse invloeden.

Dit derde album opent met October And June, een swingjazz nummer met de viool van Dylan Willemsa als solo instrument, begeleid door de dwarse bluesgitaar van Martin. De band bewandelt af en toe onverwachte akkoordenschema’s en vervalt in dit nummer nergens in oubolligheid. En het nummer swingt ook nog eens!
Ook in Manteca is er sprake van een lome jazz blues sound. Wederom met de viool in de hoofdrol. De gitaar van Martin zorgt er voor dat de blues aanwezig blijft. Eigenzinnige jazzblues waarvan ik mij afvraag of het hier om een onherkenbare versie van het Dzzy Gillespie nummer gaat. In The Halo Strut staat de jazz voorop met Martin’s eigenzinnige visie op Django Reinhardt’s gipsy jazz.
I’m Going Home, But Not Immediately…opent met rauwe gitaarriffs waarna een experimenteel jazz nummer losbarst waarin invloeden van the Ex en the Arts Ensemble Of Chicago terug te vinden zijn. Dwarse, woeste muziek.
Happily, Even After lijkt als folky ballad te beginnen met een huilende viool maar vermengt dan Klezmer invloeden met Arabische elementen. In (Theme From) Spy Theme is van alles aan de hand. Het is zowel een funky als Latijns-Amerikaanse nummer waarin ook nog eens Arabische invloeden en een twang gitaar verschijnen!
You Can’t Hang A Man For Killing A Woman When She’s Trying To Steal His Horse is een bluesy jazz shuffle waarin heel wat avant garde jazz gestopt is. Het doet zelfs aan de dwarse new wave van Pere Ubu denken door het avontuurlijke gitaarspel.
Get Lucky Dice is een stemmige Charlie Christian-achtige ballad met statige cello en brushes. Green Coat is overduidelijk door de blues geïnspireerd. Er ontstaat in deze shuffle zelfs een funky groove. Het geluid van Charlie Christian en Django Reinhardt is de hoofdmoot in de bluesy swingjazz van Again, The Hospital. The Naturaliser vermengt hillbilly swing met swingjazz maar dan natuurlijk weer op geheel eigen wijze. De prachtige gitaarakkoorden en melancholieke viool staan centraal in het loom swingende Almost Discarded.
De afsluiter van dit album is The Bells Of Esplanade # 3 waarin swingjazz met Latijns-Amerikaanse muziek gemixt wordt.

Dit is dus absoluut geen standaard blues album. Integendeel, hier kom je avontuurlijke, eigenzinnige muziek tegen. Geen gemakkelijke muziek want daar heeft deze band een broertje dood aan.
En laat nou maar eens zien hoe je op deze muziek hoort te dansen!

Tracklist:
01. October And June
02. Manteca
03. The Halo Strut
04. I’m Going Home, But Not Immediately…
05. Happily, Even After
06. (Theme From) Spy Theme
07. You Can’t Hang A Man For Killing A Woman When She’s Trying To Steal His Horse
08. Get Lucky Dice
09. Green Coat
10. Again, The Hospital
11. The Naturaliser
12. Almost Discarded
13. Cigarettes For Breakfast
14. The Bells Of Esplanade # 3

Website: Dimestore Dance Band

28 december 2017|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe