Recensie: Deva Mahal – Run Deep

Deva Mahal – Run Deep
Format: CD – Vinyl – Digital / Label: Motéma Music
Releasedatum: 23 maart 2018

Tekst: Fons Delemarre

Heb je het als kind van beroemde muzikanten ouders moeilijker dan anderen? Of juist niet? Devon Allman bijvoorbeeld? (zie recensie elders op de website) En wat te denken van Deva Mahal, van wie onlangs het album ‘Run Deep’ verscheen. Als je geboren wordt als de dochter van Henry St Clair Fredericks Jr (Taj) Mahal is het natuurlijk onontkoombaar dat in de sterren geschreven staat dat je muziek gaat maken. Blues? Misschien, maar het kan natuurlijk ook zijn dat je gewoon je eigen weg muzikale weg gaat.
Dat heeft Deva Mahal gedaan en ze laat het horen op Run Deep’, een fraai, modern soulalbum, met als centraal element een aantal meeslepende ballads. Toch begint ‘Run Deep’ met Can’t Call It Love, een stevige rocknummer, een soort vertraagde boogie. Die toon wordt niet doorgezet, want haar muziek is een mix van moderne R&B, indie-pop, soul, rock en gospel.
Snakes  heeft een heuse Supremes-uitstraling, in het bijzonder door de vocals. Deva doet zelf de lead én de backgroundvocals. Dat doet ze op alle nummers op dit album, dus ook op de fraaie ballad Fire. Alsof ze wil laten zien dat ze veel verschillende muziekstijlen beheerst maakt Deva in het titelnummer Run Deep een uitstapje naar rap (gedaan door Coco Peila). De forse invloeden uit de hoek van pop en R&B komen voor rekening van producers Scott Jacoby (gewerkt met Coldplay) en Jarrett Wetherell (gewerkt met Beyoncé).
Deva zegt dat de teksten, die vaak autobiografische getint zijn, haar struggle for life laten zien. Daarbij gaat het niet zo zeer om het voor- of nadeel de dochter van Taj Mahal te zijn, maar meer over het vinden van een eigen, veilige, betrouwbare en warme weg in de omgang met anderen. Relaties, en wat daarin allemaal goed en fout kan gaan, daar heeft Deva het over. “Love does not begin and end the way we seem tot think it does. Love is a battle, love is a war; love is growing up”, zegt ze in de liner notes.
Uit de tekst van het superkorte (40 sec.), gospelachtige, Superman blijkt dat Deva een zoekende geest blijft:

“I need me a superman to, flyin’ round as fast as he can
I need me a big old daddy, knows just what to do with his two hands
‘Cause I am superwoman, I need me a man of steel
So you better come for real, I need me a superman”

Deva heeft zich als zangeres laten inspireren door diva’s als Chaka Kahn en Beyoncé. Opvallend is dat ze zelf Carole King als een van haar voorbeelden noemt en dus wordt Run Deep’ afgesloten met de Carol King/Gerry Goffin song Take a Giant Step, waar haar vader in 1969 al een prachtige versie van maakte op het spraakmakende dubbelalbum Take A Giant Step/De Ole Folks At Home’. Deva geeft een heel eigen draai aan dit fraaie nummer en zo is de muzikale cirkel in de familie Mahal rond. Ook de good looks blijken in de familie Mahal met gulle hand te worden doorgegeven.
Haar vader is bepaald ook niet onknap, maar wordt wat mij betreft toch met enige straatlengtes verslagen door dochter Deva (spreek uit: ‘Diva’). En dat is ze! Aparte vermelding verdient de fraaie lettering op de cover.


Tracks:
01. Can’t Call It Love
02. Snakes
03. Fire
04. Dream
05. Shards
06. Run Deep (ft. Coco Peila)
07. Turnt Up
08. Superman
09. Optimist
10. Wicked
11. It’s Down To You
12. Take A Giant Step

Website: Deva Mahal

12 juni 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe