Dennis Brennan And The White Owls – Live At Electric Andyland
Format: CD – Digital / Label: Vizztone Records
Releasedatum: 15 maart 2019

Tekst: Peter Marinus

Met dit debuutalbum van Dennis Brennan And The White Owls uit Boston, Massachusetts, maken we kennis met de band van zanger en harmonicaspeler Mark Brennan.

Wat gelijk opvalt bij beluistering van dit lekkere album is de bluesy stem van Mark, die als een kruising van Delbert McClinton en Paul Jones, van The Blues Band, klinkt en diens zeer krachtige harmonicaspel. Daarnaast beschikt Mark ook nog eens over twee prima gitaristen, namelijk Stephen Sadler op de lap steel gitaar en gitarist Tim Gearan, die beiden een zeer rauw en hard geluid hebben. De band bestaat verder uit Andrew Plaisted op drums, Jim Haggerty op de upright bass en organist David Westner.
Hun debuut werd live opgenomen zonder publiek en staat vol met rauwe blues.

Ze openen met een prachtige uitvoering van de Johnny “Guitar” Watson klassieker Cuttin’ In waarin de prima bluesy stem van Mark direct op valt. Een lome en intieme versie met snerpend gitaarwerk. It Ain’t Nothing But Love is een cover van de obscure artiest Bobo Jenkins en is een rauw pompende shuffle waarin we voor het eerst de rauw huilende harmonica tegenkomen. Zowel de lap steel gitaar als de “gewone´ gitaar gaan er flink rauw tegenaan.
Yes I’m Loving You van Big Al Downing is een losjes swingend rhythm & bluesnummer met een rauwe brandende gitaarsolo en een snijdende lap steel gitaar. The End Of The Blues is een lui voortdeinende shuffle met doorleefde zang en broeierig hard gitaarwerk. De loeiende harmonica is te bewonderen in een sompig voort rockende cover van Jimmy Reed’s Natural Born Lover.
Verrassend is de cover van The (New) Call Of The Freaks. Een nummer uit de twintiger jaren van Luis Russell en zijn orkest. Dit van oorsprong swingende bigband nummer is hier compleet omgetoverd tot een een stotend rauw bluesnummer met knetterend hard gitaarwerk. Het lui stotende Tangle heeft een geluid dat aan Louis Jordan in een luie bui doet denken.
Na de bonkende slowblues Three Kinds Of Blues is het tijd voor het alom bekende I Love The Life I Live, een nummer van Mose Allison, dat een lui schuifelende uitvoering krijgt met een schroeiende lapsteel gitaar. Ook van Mose Allison is Fool Killer, dat van een jazzy swinger omgebouwd is naar een stotend rhythm & bluesnummer.
My Last Go Round is een cover van Leadbelly’s “I’m On My Last Go Round” en is hier te horen in een opgevoerde funky versie met een smachtend huilende lap steel, die geflankeerd wordt door de brandende gitaar van Tim Gearan.
Afgesloten wordt met een cover van het Rolling Stones nummer No Expectations dat een luie country uitvoering krijgt waarin de melancholiek huilende lap steel gitaar natuurlijk prima op zijn plaats is.
Dit is een zeer aangename kennismaking met Dennis Brennan & And The White Owls. Een band waar we zeker nog meer van gaan horen!


Tracklist:
01. Cuttin’ In
02. It Ain’t Nothing But Love
03. Yes I’m Loving You
04. The End Of The Blues
05. Natural Born Lover
06. The (New) Call Of The Freaks
07. Tangle
08. Three Kinds Of Blues
09. I Live The Life I Love
10. Fool Killer
11. My Last Go Round
12. No Expectations

Website: Dennis Brennan