Dawn Tyler Watson – Mad Love
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 11 april 2019

Tekst: Peter Marinus

Zangeres Dawn Tyler Watson wordt “The Queen Of The Blues” genoemd in Montreal, Canada. Ze werd geboren in Engeland maar groeide op in Ontario. Samen met haar begeleidingsband The Ben Racine Band behaalde zij in 2017 de eerste plaats op de 33rd International Blues Challenge in Memphis, Tennessee.

Deze dame heeft dus heel wat in huis en dat is zeker te horen op haar nieuwe album, dat het tweede album is dat ze met The Ben Racine Band heeft opgenomen. Deze band bestaat uit Ben Racine (gitaar, zang), Kaven Jalbert (tenorsaxofoon), Mat “Moose” Mousseau (baritonsaxofoon), Francois Dubé (bas), Nicky Estor (drums), Charles Trudel (orgel, piano) en Little Frankie Thiffault (tenorsaxofoon).

Dawn en haar mannen gaan gelijk fel pompend van start met Alligator. Een stuwende bluesrock boogie met een gierende harmonica van gast Steve Marriner (van de band Monkeyjunk) en een gemene slide van Ben Racine. Dawn heeft hier een zwoel, onderkoeld stemgeluid.
In het hoekig swingende, funky Don’t Make Me Mad, treden de blazers voor het eerst aan. Dit is een smeuig soulvol nummer, compleet met een bijtende gitaarsolo én een scheursax solo. Een nummer met een heel licht “Unchain My Heart” gehalte. Feels Good is een pracht van een soulballad waarin Dawn vocaal schittert met haar krachtige soulstrot. Het is een ingetogen voortwiegend nummer van het “old school soul” soort, uiteraard met blazers en met geweldig priemend gitaarwerk.
De jazzy shuffle This & That heeft een geluid dat aan de r&b van Ruth Brown doet denken met soepel pianowerk van Charles Trudel. Het geluid van New Orleans komt je al swingende tegemoet in het hoekige funky You’re The Only One For Me waarin Dawn een duet zingt met Ben Racine. De one-man rockband Steve Hill levert in het dreigende, donkere Bad Seed rauw snijdend gitaarwerk af.
Daarna is Massochistic Heart een stuk luchtiger voortpompend soulblues nummer, dat in het Robert Cray straatje thuishoort. Lost heeft een stemmig acapella intro met een behoorlijk hoog gospelgehalte. Het is een indrukwekkend nummer, dat zich langzaam dreunend voortsleept. De tekst “I lost my baby when he lost his mind” zegt al genoeg over het sfeertje in dit nummer. De tot op het bot doordringende gitaarsolo levert daar zeer zeker ook een bijdrage aan. Away Too Fast is vervolgens weer een lichtvoetig swingend soulnummer met stuwende blazers. Ook Love To Burn swingt al seen tierelier. Een uitbundige shuffle met een soepele pianosolo en krachtige blazersinjecties.
Het swingen gaat gewoon verder met I Look Good. Een soulvolle jumpblues waarin Dawn (gelukkig) zeer content is met haar eigen verschijning! De broeierige shuffle The River met zijn rauwe gitaargeluid en gospel-achtige achtergrondzang sluit het album af.
Toch niet…want er komt weer zo’n “hidden track” voorbij. Dit keer Alligator Outro, wat dus een voortzetting van het openingsnummer is. Plak dat in het vervolg meteen maar aan het openingsnummer, dan zijn we tenminste eens verlost van die hinderlijke “hidden tracks”.

Met dit album laveert Dawn Tyler Watson soepel tussen de bluesrock en soul en nestelt zij zich aan de top van de vrouwelijke bluesvocalisten!


Tracklist:
01. Alligator
02. Don’t Make Me Mad
03. Feels Good
04. This & That
05. You’re The Only One For Me
06. Bad Seed
07. Massochistic Heart
08. Lost
09. Away Too Fast
10. Love To Burn
11. I Look Good
12. The River
13. Alligator Outro (hidden track)

Website: Dawn Tyler Watson