Recensie: David Crosby – Here If You Listen

David Crosby – Here If You Listen
Format: CD, LP, Digitaal
Label: Bertelsmann Music Group
Release datum: 26 oktober 2018

Tekst: Ella-Milou Quist

David Crosby presteert het om in vijf jaar tijd vier albums uit te brengen, waarvan ‘Here If You Listen’ zijn nieuwste is. Voor deze plaat werkte hij zeer intensief samen met zijn begeleidingsband van het album ‘Lighthouse’ uit 2016. Hij was zo enthousiast over deze muzikanten dat hij nogmaals met hen wilde samen werken. Daarom vind je op de cover van ‘Here If You Listen’ ook de namen Becca Stevens, Michelle Willis en Michael League (Snarky Puppy). De invloed van dit trio is behoorlijk groot, de hoofdrol is niet weggelegd voor Crosby zelf, maar juist meer voor deze drie.
Hoewel bijna alle nummers geschreven zijn door David, worden de leadvocalen vaak verzorgd door Becca of Michelle. Ergens jammer omdat Crosby zelf een fantastische en warme zangstem heeft die raakt en meteen binnen komt. De dames hebben ook allebei een goede en mooie stem, maar de focus ligt net iets te veel op dit duo. Hoewel hun stemmen wel prachtig kleuren met die van Crosby en League. De harmonische samenzang klinkt echt voortreffelijk. Dit is ook meteen de kracht van het album. Alles staat in dienst van de zang. De instrumenten zijn daarom ook minimaal. Je hoort voornamelijk een akoestische gitaar, soms ook een subtiele elektrische gitaar, piano en bas. Nergens hoor je drums of percussie. Dit mis je ook geenszins. Het fijne en goede gitaarwerk van Crosby valt zo des te meer op.

Het nummer Janet valt met z’n Hammond, soulvolle sound en funky feel behoorlijk buiten de boot. Qua samenzang is het wederom wonderschoon, maar het past niet bij de rest en had beter geschrapt kunnen worden. Woodstock daarentegen is een schitterend uitgevoerde cover van Joni Mitchell. Later is het ook gecoverd door David’s oude groep Crosby, Stills & Nash en bij tijd en wijlen, Young. De rock heeft op Crosby’s versie plaatsgemaakt voor een volledig akoestische sound met meerstemmige zang en komt daarmee dichter bij het origineel.

De liedjes 1967 en 1974 zijn uitgewerkte demo’s uit die jaren. De oude opnames zijn gecombineerd met nieuwe opnames. Je hoort dus zowel de jonge als de oude(re) Crosby. Zijn stem is vrijwel onveranderd en nog altijd even sterk en mooi. De vroegere opname van beide nummers loopt heel geleidelijk en sierlijk over in de nieuwe. Ondanks het duidelijke verschil in kwaliteit, is juist het contrast tussen oud en nieuw wat het zo bijzonder maakt. Ongepolijst en ruw gemixt met volle, ronde, heldere klanken. Sowieso is de mix en mastering van het album erg goed, alles is duidelijk te horen en nergens overstemd er iets. Het is allemaal perfect in balans.

‘Here If You Listen’ wordt mooier en mooier naarmate je deze vaker luistert. De schoonheid zit ‘m in de smaakvolle harmonische samenzang en het minimalistische gebruik van instrumenten. Juist deze simpliciteit werkt erg goed. Het is weldoordacht, verrassend en bovendien is het een heel intieme en sfeervolle plaat. Een juweeltje.


Tracklist
01. Glory
02. Vagrants Of Venice
03. 1974
04. Your Own Ride
05. Buddha On A Hill
06. I Am No Artist
07. 1967
08. Balanced On A Pin
09. Other Half Rule
10. Janet
11. Woodstock

Website: www.davidcrosby.com


8 januari 2019|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe