Recensie: Dave Matthews Band – Come Tomorrow

Dave Matthews Band – Come Tomorrow
Format: CD – Vinyl – Digital / Label: RCA
Releasedatum: 8 juni 2018

Tekst: Danny van den Deijssel

Voor wie ze niet kent, Dave Matthews Band (vaak afgekort tot DMB) werd in 1991 gevormd door de in Johannesburg geboren zanger, gitarist en songwriter Dave Matthews. Het heeft mij altijd wel een beetje verbaasd dat deze band in Amerika ongelofelijk populair is terwijl in Nederland alleen het nummer The Space Between van het album ‘Everyday’ zeer bescheiden gescoord heeft in 2003. Met maar liefst zes grammy’s en minstens net zoveel nominaties op zak zou je meer verwachten.  Niks is minder waar echter.  DMB is een echte live band, zeker als je kijkt naar het aantal van maar liefst drieëntachtig officiële livealbums.

‘Come Tomorrow’ is inmiddels het negende album van DMB, twee soloalbums niet meegerekend. Een leuk detail is dat Dave op dit album niet met een vaste producer wilde werken. Daarom heeft hij er maar liefst vier weten te strikken. Toch hoor je op dit album wel de herkenbare sound van DMB. De band laat zich wat mij betreft niet in een genre vangen. Er zit zeker rock in, maar ook invloeden uit de soul, jazz, roots en blues, eigenlijk alles zit er wel een beetje in min of meer.  Misschien dat dat ook wel te complex is voor het Nederlandse publiek om echt door te breken.

De eerste single van het album en tevens opener Samurai Cop (Oh Joy Begin) begint gelijk met de gevoelige stem van Dave. Zijn stemgeluid vind ik zelf redelijk uniek en komt altijd gevoelig over. Dit maakt zijn liedjes echt mooier vind ik. Het nummer komt rustig op gang dus een ideale opener voor dit album. Here On Out laat de gevoelige kant van Dave horen. Begeleid door enkel gitaar en wat strijkers. Mede door de strijkers wordt een heel klein liedje en daardoor een van de betere nummers op de plaat.
De tweede single van het album is That Girl Is You. Het nummer heeft een typisch sambaritme. Het nummer bouwt rustig op naar een climax waar Dave het bereik van zijn stem test met een paar hoge uithalen. Niet persé mijn smaak, maar ook dit past bij het werk van de band.  Het wordt opgevolgd door de rocker She met een lekkere basrif in het begin.
Idea Of You bevat net als Can’t Stop saxofoonpartijen ingespeeld door LeRoi Moore, tevens oprichter van de band en reeds overleden in 2008. Sommige nummers lagen (deels) dus al geruime tijd op de plank. Dit is gewoon een lekker nummer met een mooi groots opgezet refrein.
Hierna volgt het wat rustigere Virginia In The Rain wat tevens het langste nummer op de plaat is. Again And Again is dan alweer de derde single die uitgebracht is. Een heel melodieuze track met een lekker refrein. Ik stel me een festivalweide voor met een zonnetje, beter kan niet.  Het nummer wordt gevolgd door de korte track met de vreemde titel Bbkdkdkdd. Meer een soort intermezzo op het album. Op zich niks bijzonders en eigenlijk een vreemde track op de plaat.
Black And Blue Bird is daarentegen weer zo’n typisch DMB nummer. Een liedje over vlinders en vogels.  Niet groots, maar prettig om naar te luisteren. Ook de laatste tracks van het album zijn vergelijkbaar met de rest van het album. Uitsluitend de afsluiter When I’m Weary laat nog een keer de kwetsbare DMB horen voor het album ten einde is.

Op het hele album horen we niet echt iets vernieuwends, maar gewoon een Dave Matthews Band zoals we deze kennen. Mooie en goede liedjes vooral geschikt voor het live- of festivalpubliek denk ik. Ze leveren door de jaren heen eigenlijk ook een constante kwaliteit en daar past dit album prima tussen wat mij betreft.


Tracklist:
01. Samurai Cop (Oh Joy Begin)
02. Can’t Stop
03. Here On Out
04. That Girl Is You
05. She
06. Idea Of You
07. Virginia In The Rain
08. Again and Again
09. Bkdkdkdd
10. Black And Blue Bird
11. Come On Come On
12. Do You Remember
13. Come Tomorrow
14. When I’m Weary

Website: Dave Matthews Band

9 juli 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe