Daniel Norgren – Wooh Dang
Format: CD – Vinyl – Digital / Label: Superpuma Records
Releasedatum: 19 april 2019                  

Tekst: Peter Marinus

Je kan niet spreken van een “Americana” album als een album afkomstig is van een singer-songwriter uit Noord-Zweden. De term “rootsmusic” is daarom beter op zijn plaats bij het nieuwe zevende album van Daniel Norgren.
Verwacht geen standaard roots muziek want Daniel lapt alle regels van dat genre (als die al bestaan) totaal aan zijn laars. Het album werd live opgenomen in een oude negentiende-eeuwse textielboerderij en Daniel werd bijgestaan door Anders Grahn (bas), Erik Berntsson (drums) en Andreas Filipsson (gitaar en banjo).

Het openingsnummer van het album, Blue Sky Moon, is direct al een erg eigenzinnig nummer. Het begint met snijdende soundscapes met kwetterende vogeltjes, vol geknisper en distortion. Bij dit nummer waan je je terug in de tijd van de Krautrock LP’s met hun lange, bedwelmende nummers. Plots komt de vervormde stem van Daniel je tegemoet met de, al even vervormde, gitaarklanken.
De sfeer blijft broeierig in The Flow met zijn zwevende diepe synthesizerklanken, die je langzaam tegemoetkomen waarna een krakende piano een droeve melodie begint. Als een donker soort ambient van waaruit Daniel’s, wederom, vervormde zang, als een klagende Neil Young klinkt. Stel je eens een mix voor van de muziek van David Sylvian en Neil Young. Dreigend, droef en bedwelmend.
Dandelion Time is een gestoorde rammelende boogie, primitief stampend met rauw splijtend gitaarwerk en giftige zang. Tom Waits zou trots zijn op een ballad als The Power. Een nummer, dat tot op het bot gestript is met tamboerijn, brushes, contrabas en akoestische gitaar als begeleiding.
Rolling Rolling Rolling is een betoverend mooi zwevend nummer, dat mij aan het werk van Buffalo Springfield deed denken. Hier is de rauwheid ingeruild voor een fraai staaltje countryrock (denk aan Gram Parsons). Is dat nou een traporgel, dat ik hoor zwoegen in de desolate ballad So Glad? Ondanks de titel hangt er een droeve deken over dit schitterende nummer waarin Daniel’s stem dwars door je ziel snijdt. Let Love Run The Game gaat richting John Lennon. Een gruizige rocker, die aan “She Came In Through The Bathroom Window” doet denken. The Day That’s Just Begun is een intieme liefdesverklaring, vormgegeven in een stemmige pianoballad. En plotsklaps sprankelen de Mexicaanse invloeden je al deinend tegemoet in When I Hold You In My Arms. Een nummer met een warmte, die menige fjord zal doen smelten.
Daniel sluit het album solo af met het instrumentale WoohDang, zichzelf begeleidend op een stoffig klinkende piano.

‘Wooh Dang’ is een zeer eigenzinnig en daardoor uitstekend singer-songwriter album…uit Zweden!!


Tracklist:
01. Blue Sky Moon
02. The Flow
03. Dandelion Time
04. The Power
05. Rolling Rolling Rolling
06. So Glad
07. Let Love Run The Game
08. The Day That’s Just Begun
09. When I Hold You In My Arms
10. Wooh Dang

Website: Daniel Norgren