Recensie: The Damned and Dirty – Rolling Into Town

The Damned and Dirty - Rolling Into Town

The Damned and Dirty – Rolling Into Town
Release datum: 17 November 2014. Fuck Yeah! Records

Tekst: Patrick Struijker Boudier (http://twitter.com/p_okee)

Waar ze zoveel inspiratie vandaan halen weet ik niet, maar feit is dat The Damned and Dirty weer een nieuw album op de wereld hebben gezet. Hun derde album in drie jaar: lui zijn de boys niet. Of het moet de muziek zijn op deze release: die is weer ouderwets lui, loom en relaxt. In de meest positieve zin van het woord.

Ik kan pagina’s vullen met de muzikale bezigheden en voorgeschiedenis van zanger/bluesharpist Kevin de Harde en gitarist Micha Sprenger, maar ik ben even zo arrogant om te denken dat dat inmiddels wel bekend is. Voor de lezer die meer wil weten en tijd over heeft om te googlen: zoek op BluesMotel, Best Dutch Blues Album 2012, Best Dutch Blues Album 2013, Sell Your Soul en natuurlijk op The Damned and Dirty. Genoeg zoekresultaten om je een week lang te verbazen over de rauwe bluesoptredens, ingetogen songs en intensiteit van dit duo en hun vorige band(s).

Wie alleen tijd heeft de release Rolling Into Town te beluisteren en geen tijd heeft ongegeneerd te browsen op internet: geen nood. De vijftien tracks op deze plaat bevatten weer genoeg emotie en intensiteit om je een aangenaam uurtje te bezorgen. Of, in mijn geval na tientallen draaibeurten, een uitstekend weekend. Net als op de vorige releases (op één song van Eddy Gartry na) zijn alle songs op deze plaat weer geschreven door Micha Sprenger en Kevin de Harde. Drummer Frank van Tijn (o.a. ex- BluesMotel) is er ook weer bij, evenals toetsenist Bram Slinger (Drukwerk).

Rolling Into Town had wat mij betreft ook Strolling Into Town kunnen heten, omdat de plaat vrijwel nergens gehaast klinkt en een ontspannen sfeer uitstraalt. The Meanest Woman, Sounds of Eyes, Rolling Into Town, I Ain’t Sleeping Alone, Seventeen, Ain’t Gonna Let You Down – om er maar een aantal uit te pikken – vormen wederom prachtige voorbeelden van ongedwongen countryblues. De Harde gromt, blaast, fluistert, jankt en ontroert als vanouds in zijn zang en bluesharpspel, terwijl de groeispurt die Sprenger de afgelopen jaren heeft gemaakt wat betreft het betere gitaarspel nog steeds niet geëindigd is. Gelukkig zou ik zeggen. Dit is een duo dat zich nog steeds ontwikkelt en met elke plaat beter wordt.

Uiteindelijk vind ik deze release een beter plaat dan de vorige. Niet omdat die slecht waren – zeker niet – maar deze plaat bevat geen enkele mindere song. Waar ik op de vorige twee platen een paar nummers uit de toon van vallen, heeft Rolling Into Town geen enkel zwak nummer. Op naar de derde award voor Best Dutch Blues Album boys?

Kevin de Harde: zang, bluesharp
Micha Sprenger: gitaar, backing vocals, bas
Frank van Tijn: drums
Bram Slinger: orgel
Nienke van den Nieuwendijk: koebel

Releaseparty The Damned and Dirty – Rolling Into Town
Maandag 17 november, Paradiso, Weteringschans 6-8, Amsterdam
Om 19:00 uur gaan de deuren van de kleine zaal open. Aanvang 19:30 uur. Tickets verkrijgbaar via de website van Paradiso, kosten 8 euro.

1. The Meanest Woman
2. Sounds of Eyes
3. Rolling Into Town
4. The Devil Again
5. My Baby’ll Make It Right
6. I Ain’t Sleeping Alone
7. Ride The Blind
8. My Mind Has Gone Away
9. Patron Saint
10. Seventeen
11. Whatcha Gonna Do
12. My Point of View
13. Ain’t Gonna Let You Down
14. Resonates With Me
15. Bad Liquor and Wine

Website: www.thedamnedanddirty.com

9 november 2014|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe