Recensie: Curtis Salgado & Alan Hager – Rough Cut

Curtis Salgado & Alan Hager – Rough Cut
Format: CD / Label: Alligator Records
Releasedatum: 12 januari 2018

 Tekst: Frank Schatorjé

Curtis Salgado is een bluesmuzikant, die de “blues”van top tot teen doormaakt en beleefd. Begin 21e eeuw ivm leverkanker, een levertransplantatie, longkanker en vorig jaar in mei een hartoperatie. Dan helpt het zeker om de blues uit je lijf te schreeuwen! Zijn debuut maakt hij bij The Nighthawks, waarna hij co-writer en gitarist was bij zijn vriend in Robert Cray’s band. Hij deelde podia met grootheden als Muddy Waters, Albert Collins, Bonnie Raitt en vele anderen. Korte tijd speelde hij in The Roomful of Blues. Wat wil je nog meer op je cv hebben staan! Na een tiental soul-blues getinte platen met een bandbezetting maakt hij nu een album met gitarist Alan Hager, die perfect past bij de soulvolle stem en harmonieuze harpspel van Salgado. Hager werd een groot gitarist onder Pat Metheny, maakte tot heden een drietal soloalbums en werkte mee op diverse andere projecten. Momenteel speelt Hager in Salgado’s band. Tussen de band optredens door zie ik ze genieten van hun gepassioneerde akoestische projecten! Salgado zegt van Hager, “He’s the best player in the business, unlike anybody else. One reason I made this record was to show him off.”

Op dit album klapt het speelplezier uit de speakers. Maar ook de “blues” van Salgado zelf. De opener I Will Not Surrender is hem op het lijf geschreven. Gepassioneerd slide-spel van Alan Hager en de spannende zang van Curtis Salgado. Het album heeft de puurheid van  de Delta-blues, de passie van de gospel en de swing van de Juke Joints! Op enkele nummers worden Salgado en Hager ondersteund door gastmuzikanten zoals, LaRhonda Steele in Morning Train.
Akoestisch beleven ze een adembenemend samenspel in So Near To Nowhere, I Want My Dog To Live Longer en Son House’s Depot Blues. De covers van Muddy Waters I Can’t Be Satisfied en Elmore James You Got To Move krijgen een creatieve eigen draai, het blijft genieten! Wat de afwisseling brengt is de piano blues van Hell in A Handbasket. Op het einde van het album krijg je nog kippevel in The Gift of Robert Charles, waarin Alan Hagar zijn slide en snaren laat vibreren en zijn kunnen toont aan wie het nog niet wil geloven!

De lijstjes van 2017 zijn de deur uit, maar de eerste notering voor 2018 zit in het vat! Een fantastisch en gepassioneerd bluesalbum!


Tracks
01. I Will Not Surrender
02. So Near To Nowhere
03. One Night Only
04. I Want My Dog To Live Longer (The Greatest Wish)
05. I Can’t Be Satisfied
06. Too Young To Die
07. Depot Blues
08. Morning Train
09. You Got To Move
10 Hell In A Handbasket
11. Long Train Blues
12. The Gift Of Robert Charles
13. I Want You By My Side

Website: Curtis Salgado

15 januari 2018|Categories: Recensies|Tags: |2 Comments

2 Comments

  1. Jos Potting 28 januari 2018 om 13:48 - Antwoorden

    Beste Frank,
    Spijker op de kop deze recensie, prachtig album, dat geen moment verveelt. Een hele kleine correctie: deze fantastische gitarist (een ontdekking voor mij!) heet toch echt Hager en niet Hagar. Een korte recensie van dit album ook op http://www.bluespotting.nl.
    See You,
    Jos

    • Harry 28 januari 2018 om 14:04 - Antwoorden

      Bedankt voor je opmerkzaamheid! Heb het inmiddels aangepast.

We horen graag je mening! Voeg reactie toe