Recensie: Curse Of Lono – As I Fell

Curse Of Lono – As I Fell
Format: CD – LP – Digital / Label: Submarine Cat Records
Releasedatum: 17 augustus 2018

Tekst: Martijn Wesseling

Het risico van de algoritmes die Google, Facebook, Twitter en andere social media gebruiken is dat je in een filter bubbel komt te zitten. Voor je het weet bepalen de Zuckerberg’s van deze wereld mijn wereldbeeld. Dat wil ik voorkomen en ik negeer dat ook regelmatig de adviezen om vervolgens andere bronnen te lezen. Dankzij Spotify krijg ik regelmatig geweldige muziek aangeboden, die helemaal past bij mijn smaak. Echter zit hier natuurlijk ook een risico dat ik in een bubbel kom en nog weinig geprikkeld raak door muziek buiten mijn persoonlijke bubbel. Ik probeer dit te voorkomen door allerlei websites te lezen, muziek via radio of andere aanbieders (soundcloud) te beluisteren. Echter door de adviezen soms te negeren mis ik ook nog weleens parels die juist binnen die filterbubbel worden aangeboden.

Zo heb ik vorig jaar het debuutalbum van Curse Of Lono wel voorbij zien komen, maar niet beluisterd. Niet alleen om het bovenstaande, maar ook omdat ik al genoeg in mijn “nieuwe muziek” lijstje had staan. Het blijkt achteraf gezien een gemiste kans! Na beluistering met terugwerkende kracht, bij het verschijnen van hun tweede album, blijkt dit namelijk één van de interessantere nieuwe bandjes te zijn.
De naam zal liefhebbers van Hunter S. Thompson bekend voor komen, want deze is gebaseerd op een boek van Thompson. De naam van de frontman zal roots liefhebbers mogelijk bekend voor komen, want Felix Bechtolsheimer was eerder de front man van Hey Negrita.

In de biografie van Curse Of Lono staat dat ze zich bedienen van een mix van Americana, Gothic alt rock en filmische muziek. Ze benoemen The Doors, The Velvet Underground, Wilco en The War On Drugs als belangrijke invloeden. Deze invloeden zijn inderdaad sterk terug te horen in het geluid van het tweede (en het eerste) album. Tevens hoor ik Nick Cave als duidelijke bron van inspiratie. En met enige regelmaat zit er een vleugje country door de muziek en de zang.

Laat ik na deze lange introductie maar eens tot de bespreking van het album komen. Zoals ik al begon, dit is wat mij betreft een ontdekking. Wat een fijn album heeft deze band geleverd met deze tweede leg. De hierboven beschreven mix komt op deze tweede nog beter uit de verf. Tevens is het eigen geluid ook steeds duidelijker.
Het album start al goed met de single Valentine. Een nummer met een heerlijke groove en met ‘“You’re the one that I love best / Got a bullet for your lover’s chest” als het refrein. Dit zet de toon voor een album vol donkere teksten, verpakt in zeer pakkende melodieën.
Met Way To Mars slaan ze een wat lichtere toon aan, met een heerlijke country-achtig geluid. Ik las ergens dat het nummer doet denken aan Take It Easy van The Eagles en dat hoor je er inderdaad goed in terug.
Het is een prachtig album volop sterke nummers met als hoogtepunt Leuven. Hierin verteld Felix het verhaal van zijn grootvader die betrokken was bij de treinramp in Wilsele in 1956. Voor de geïnteresseerden, hier verteld hij zelf de achtergrond van het nummer.

Curse Of Lono gooit hoge ogen met dit tweede album. Het is een band om goed in de gaten te houden en snel eens live te gaan bewonderen!

Zoals hierboven al aangegeven is het hoogtepunt wat mij betreft Leuven:


Tracklist:
01. Valentine
02. Way To Mars
03. And It Shows
04. I’d Start A War For You
05. Kathleen
06. Blackout Fever
07. Tell Me About Your Love
08. As I Fell
09. The Affair
10. No Trouble
11. Leuven

Website: Curse of Lono

6 september 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe