Recensie: Crazycrow – Movin’ On

Crazycrow – Movin’ On
Format: CD – Digital / Label: Claddagh Records
Releasedatum: 1 april 2018

Tekst: Peter Marinus

De Ieren zijn een volk, dat altijd al gek is geweest op temperamentvolle folk maar ook op de blues. Denk maar eens aan Rory Gallagher, die deze twee muzieksoorten succesvol wist te vermengen. De Ierse band Crazycrow uit Dublin staat te boek als bluesrock band. Denk in hun geval echter niet aan spijkerharde bluesrock met gierende gitaarsolo’s maar meer richting ontspannen, loom swingende blues met veel ruimte voor ballads. Rocken kunnen ze echter wel getuige de twee laatste nummers van het album.

Purple Vain is een stevig, rauw funky bluesrocknummer met logge grooves, rauwe zang en gierend hard Hendrix-achtig gitaarwerk. Work It All Out is al even fuky met zowel gierende gitaar als gierende harmonica. De band bestaat overigens uit Denis Doran (zang, harmonica), Paul Byrne (bas, mandoline), Gerry Hendrik (gitaar) en Geoff Kirk (drums).
Zoals gezegd is de rest van het album gevuld met lome blues-achtige muziek. Zoals de opener Daddy Comes Home Late. Een lome shuffle met prima rauwe zang van Denis Doran. Gerry Hendrik levert een hard snerpende gitaarsolo af in een nummer, waarin lichtjes ook wat Rory Gallagher invloeden te ontdekken zijn.
Daarna volgt de luie semi-akoestische shuffle The BLeeding Blues. Ontspannen swingend met een jazzy gevoel. De ballad The Chance klinkt bluesy en ontspannen. Het nummer doet lichtjes aan Dylan’s “Like A Rolling Stone” denken. Het geluid in Do It Tomorrow is iets rauwer maar klinkt nog steeds zeer ontspannen. Een lome shuffle met broeierig gitaarwerk.
It’s Good To Be Wrong is weer zo’n lome shuffle met een priemende bluesy gitaar. Hier haalt Denis voor het eerst zijn harmonica tevoorschijn om een brandende solo af te leveren. She Never Knew Love is een akoestische folkballad met een hoog Clapton gehalte. Sfeervol als in de beste Ierse folk. Het geluid van de aloude Fleetwood Mac is terug te vinden in het gitaargeluid van Krakow. Een zacht bonkende bluesy ballad, die zacht voorbij schuift. Nog zo’n ontspannen ballad: Just Let It Be, in de beste Mark Knopfler traditie. In Don’t KNow What I’m Doing gaat het gas er op maar dan wel op een ontspannen manier. Een beetje als J.J. Cale met een Spaanse peper in zijn achterste.
Daarna moet de band toch echt weer even bijkomen en doet dat in de atmosferische ballad Movin’ On. Een nummer met een licht Bob Seger-achtig geluid en warm huilende harmonica.

Dit alleraardigste album staat vol met sfeervolle, ontspannen bluesy muziek.


Tracklist:
01. Daddy Comes Home Late
02. The Bleeding Blues
03. The Chance
04. Do It Tomorrow
05. It’s Good To Be Wrong
06. She Never Knew Love
07. Krakow
08. Just Let It Be
09. Don’t Know What I’m Doing
10. Movin’ On
11. Purple Vain
12. Work It All Out

Website: www.facebook.com/crazycrowmusic

4 oktober 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe