Recensie: Colter Wall – Songs Of The Plains

Colter Wall – Songs Of The Plains
Format: CD, Digital / Label: Young Mary’s Record Company
Releasedatum: 12 oktober 2018

Tekst: Ella-Milou Quist

De Canadese singer-songwriter Colter Wall komt met zijn diepe baritonstem eng dichtbij het stemgeluid van Johnny Cash. Als je niet beter zou weten, zou je zweren dat het Cash zelf is die je hoort op ‘Songs Of The Plains’, het tweede album van Wall. De vergelijking houdt niet op bij de stem, ook de manier en stijl van zingen komt overeen met die van Cash. Als je vervolgens ook nog eens pure country muziek maakt waarvan de nummers Plain To See Plainsman, Wild Dogs en Wild Bill Hickok en de vertolking van de enige twee covers Calgary Round-Up, (Wilf Carter) en Tying Knots In The Devil’s Tail, (Michael Martin Murphey), zo uit de koker van de legendarische country zanger hadden kunnen komen, dan moet je wel erg je best doen om die vergelijking van je af te schudden. Maar misschien is die vergelijking ook wel helemaal niet zo verkeerd. Het zou er juist voor kunnen zorgen dat mensen naar je gaan luisteren. Ook het grotere publiek. Country is namelijk alles behalve een gemakkelijk genre om mee door te breken.
Gelukkig heeft Wall een hele hoop te bieden. Niet alleen die prachtige donkere doorleefde stem, maar ook verhalende teksten die allemaal autobiografisch zijn. Zijn liedjes zijn beeldend en filmisch, waardoor je het allemaal zo voor je ziet. Niet voor niets trok zijn EP ‘Imaginary Appalachia’ uit 2015 al de aandacht van Hollywood. Verschillende songs van de EP werden gebruikt in de televisie show ‘Dog The Bounty Hunter’ en de films ‘Hell Or High Water’ en ‘Three Billboards Outside Ebbing, Missouri’. Ook de liedjes op ‘Songs Of The Plains’ kunnen zo gebruikt worden in series en films.
In 2016 zorgde ‘Imaginary Appalachia’ er tevens voor dat Wall mocht openen voor Lucinda Williams.

In 2017 bracht de Canadees zijn debuut ‘Colter Wall’’uit. Het album werd geproduceerd door Dave Cobb, die eerder ook al platen produceerde voor onder andere Chris Stapleton, Jason Isbell en Shooter Jennings (de zoon van country grootheid Waylon Jennings). Ook voor ‘Songs Of The Plains’ werkte Colter samen met Cobb en kreeg daarnaast hulp van pedal steel gitarist Lloyd Green (The Byrds, Johnny Cash, The Monkees, Paul McCartney, Bob Dylan), Willie Nelson’s harmonica speler Michael Raphael, bassist Jason Simpson en, net zoals op zijn eerste album, drummer Chris Powell (Man Man). Geen kleine jongens dus. Het geeft temeer aan hoe sterk deze mannen geloven in het talent van Wall.

Colter is pas drieëntwintig jaar oud maar hij schrijft teksten alsof hij minstens zestig jaar levenservaring heeft en ook zijn stem verraadt absoluut niet dat hij nog zo jong is. Aan zijn muziekstijl hoor je het evenmin, het kan zo uit de jaren vijftig of zestig komen. Toch klinkt het niet oud, maar eerder juist tijdloos. Wall maakt pure country zonder poespas; eerlijk en ruw. Zijn zang en teksten worden slechts bijgestaan door een akoestische gitaar, pedal steel, mondharmonica, bas en drums. Zijn muziek is rauw, melancholisch en komt recht uit het hart. Colter Wall is echt een authentiek en ongekend talent.


Tracklist:
01. Plain To See Plainsman
02. Saskatchewan In 1881
03. John Beyers (Camaro Song)
04. Wild Dogs
05. Calgary Round-Up
06. Night Herding Song
07. Wild Bill Hickok
08. The Trains Are Gone
09. Thinkin’ On A Woman
10. Manitoba Man
11. Tying Knots In The Devil’s Tail

Website: Colter Wall

12 november 2018|Categories: Recensies|Tags: |1 reactie

Eén reactie

  1. Rik Hogeland 13 november 2018 om 14:32 - Antwoorden

    “(…) maar ook verhalende teksten die allemaal autobiografisch zijn”.

    Uit John Beyers (Camaro Song):
    “So I hopped in Pop’s pick-up and cranked up the heat
    Got a clean .22 and some shells in the seat
    And I lit up the dark and I shifted her down
    This southside Swift Current boy’s northside-bound”

    Uit Kate McCannon:
    “So I made for the creek
    Where she and I did meet
    And found her with some other lover
    And I put three rounds into Kate McCannon”

    Inderdaad verhalende teksten, wellicht soms geïnspireerd op zijn eigen leven zoals bij Thinkin’ on a Woman of The Trains Are Gone, maar zeker niet autobiografisch. Dan zou Mr. Wall natuurlijk niet vrij rondlopen.

    Verder is ook het nummer Wild Dogs een cover. Het origineel is geschreven en uitgebracht door Billy Don Burns.

We horen graag je mening! Voeg reactie toe