Recensie: Chuck Berry – The Rough Guide To Chuck Berry

Chuck Berry – The Rough Guide To Chuck Berry
Format: CD / Label: World Music Network
Releasedatum: 30 maart 2018

Tekst: Peter Marinus

Via het World Music label komen er regelmatig albums uit met de titel ‘The Rough Guide To’ en dit keer is het de beurt aan Chuck Berry. Je kan dit album beschouwen als een soort Chuck Berry voor Dummys! Een prima introductie voor diegenen die nog niets van Berry in huis hebben of zelfs nog nooit van hem gehoord hebben. En dat laatste kan ik mij eigenlijk niet voorstellen want Chuck Berry hoort gewoon bij de pilaren van de rockhistorie. Hij staat ook niet voor niets op plaats 5 in de lijst van de 100 grootste artiesten.  Hij is van grote invloed geweest op John Lennon en Keith Richards en qua teksten op Bob Dylan en Leonard Cohen.

Voor die paar mensen die hem niet kennen zal ik hem even in het kort voorstellen. Chuck Berry werd in 1926 geboren in St. Lewis, Missouri en werd in 1955 door Muddy Waters het befaamde Chess label binnen geloodst waar hij zijn eerste dikke hit scoorde met Maybellene. Daarna volgde de ene na de andere hit en werd het publiek ingepakt door zijn combinatie van verhalende teksten en muziek, waarin een mix van rhythm & blues, rock & roll en country plaats vond.

Natuurlijk staan alle Chuck Berry klassiekers op deze verzamelaar. Te beginnen met de klassieker Johnny B. Goode waarin het fel bijtende gitaarwerk van Chuck Berry gelijk op valt. Welke band zou dit nummer nou niet gespeeld hebben? Aantrekkelijker zijn de iets minder bekende nummers zoals Wee Wee Hours, een heerlijke jazzy slowblues met uitmuntend pianospel, dat ergens op de achtergrond weggemoffeld is. Too Much Monkey Business werd o.a. gecoverd door Elvis Presley en menig garagerock bandje. Alle Berry kenmerken zitten hier in. Een onweerstaanbaar ritme, onderkoelde zang en stomend gitaarspel.
Net zo stomend is You Can’t Catch Me, dat een perfecte mix van rhythm & blues en rockabilly is. Brown Eyed Handsome Man zullen sommigen onder ons kennen van Buddy Holly maar dit is wel degelijk een Chuck Berry nummer met hard gitaarwerk. Havana Moon werd ook uitgevoerd door Caros Santana en dat is begrijpelijk want het is een nummer met een Latijns Amerikaanse loomheid. Beautiful Delilah is weer een voorbeeld van een ogenschijnlijk simpele rocker en het is niet voor niets dat The Rolling Stones zich aan een cover waagden. Zij coverden trouwens wel meer Chuck Berry nummers, zoals het op dit album aanwezige Around And Around, Carol en Little Queenie. School Days (Ring! Ring! Goes The Bell) is zo’n Chuck Berry nummer dat een melodie heeft, die zo verdomd bekend klinkt maar waarvan vrijwel niemand de titel kent. In Joe Joe Gunne waagde Chuck Beerry zich aan de primitieve junglerock. Het nummer zou later door Dave Edmunds als Jo Jo Gunne gecoverd worden.
Terecht sluit deze verzamelaar af met het lijflied van alle rockers, Let It Rock. En het maakt geen ene fluit uit dat dit nummer op die andere Chuck Berry klassieker, Johnny B. Goode, lijkt.

Deze verzamelaar geeft een prima overzicht van één van de grootste en invloedrijkste artiesten uit de geschiedenis van de rock. Verplichte aanschaf dus!


Tracklist:
01. Johnny B. Goode
02. Maybellene
03. Wee Wee Hours
04. Roll Over Beethoven
05. Too Much Monkey Business
06. You Can’t Catch Me
07. Rock And Roll Music
08. Brown Eyed Handsome Man
09. Sweet Little Sixteen
10. Around And Around
11. Reelin’ And Rockin’
12. Carol
13. Little Queenie
14. Back In The USA
15. Memphis, Tennessee
16. Havana Moon
17. Thirty Days
18. Beautiful Delilah
19. Down Bound Train
20. School Days (Ring! Ring! Goes The Bell)
21. Sweet Little Rock And Roller
22. No Money Down
23. Almost Grown
24. House Of Blue Lights
25. Joe Joe Gunne
26. Jaguar And Thunderbird
27. Let It Rock

Website: World Music Network

12 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe