Recensie: Chris Thomas King – Hotel Voodoo

Chris Thomas King – Hotel Voodoo
Format: CD – LP – Digital / Label: 21st Century Blues
Releasedatum: 6 oktober 2017

Tekst: Peter Marinus

Dit album van Chris Thomas King is het bewijs, dat het af en toe goed is om je poot stijf te houden en je eigen koers te varen. Dat is namelijk wat er gedurende de carrière van Chris gebeurde. Eind jaren ’70 werd hij juichend binnen gehaald als de nieuwe folk-blues sensatie en getekend door het Arhoolie label. Groot was de verbazing en woede bij de puristische blues liefhebbers toen Chris zijn blues in het begin van de jaren ’90 begon te vermengen met allerlei andere muzikale invloeden zoals bijvoorbeeld hip hop geluiden. Dit kostte hem veel fans en veel optredens in de USA. Chris besloot daarom naar Europa te vertrekken waar men zijn muziek wel waardeerde (met name in Frankrijk). In 1996 besloot hij toch weer naar Amerika terug te keren en vestigde hij zich in New Orleans. Hij ondervond al snel dat het door zijn muzikale verleden nog steeds moeilijk was om in zijn thuisland weer aan de bak te komen.
De “redding” kwam vervolgens uit een onverwachte hoek. Hij werd benaderd door de Coen broers, die hem vroegen om de rol van een bluesmuzikant in de film “O Brother, Where Art Thou?”uit 2000 te spelen. Door deze rol groeide zijn populariteit weer enorm.

Nu is het, na 5 jaar wachten, tijd voor album nummer twaalf. En op dit album verandert Chris dus ook weer niet. Hij blijft eigenzinnig in de weer. Zo heeft hij dit album in twee gedeelten verdeeld. De eerste vijf nummers vormen de Baron Samedi Suite (verwijzend naar de Loa geest oftewel The Lord Of The Crossroads)

Het is niet verbazend dat het eerste nummer, American Man (In The Key Of Free), totaal niets met de blues te maken heeft maar meer klinkt als een mix van Garland Jeffreys en John Cougar Mellencamp. Een semi-akoestisch nummer compleet met trompet en strijkers.
Daarna komt de blues aan de beurt in de log groovende bluesrocker Voodoo Child (On Hell’s Highway). In dit nummer bezingt Chris zijn eigen loopbaan. Vervolgens krijgen we de shuffle Friday Night Bleu met vlammend, hard gitaarwerk waarin Chris soepel begeleid wordt door bassist Danny Infante en drummer Jeff Mills uit zijn live band. In de shuffle Have You Seen My Princess komen de Jimi Hendrix invloeden boven drijven.
Chris stelt zichzelf even voor in de lui groovende bluesrock van Rock And Roll Conjurer. “Chris Thomas…I rule these streets of New Orleans”! De rest van het album vormt het tweede gedeelte, dat door Chris de Jelly Roll Suite is genoemd en waarin New Orleans jazz en blues samen smelten.
Dat gebeurt gelijk al in Les Bleus Was Born In Louisiana, een mix van dixieland en blues. Klarinettist Owen Callahan steelt hier de show en Chris beperkt zich tot wat gitaar speldeprikjes. White Folks Call It Jazz is gewoon een dixieland nummer met dit keer Gregory Agid op de klarinet en Nathan Lambertson op de double bass. Chris is als een volleerd Django Reinhardt adept te horen op de akoestische jazz gitaar.
Tabby’s On The Bayou heeft dat typische swingende New Orleans geluid en Chris is hier als een ware Professor Longhair op de piano te horen. De laatste twee nummers hebben naar mijn mening toch niets met New Orleans, jazz of blues te maken.
Eerst covert Chris het Adele nummer Someone Like You. Het is wel knap dat hij dit nummer middels een pianoballad helemaal naar zijn hand weet te zetten. Het laatste nummer, Rainbow Lullaby, is een opgewekt folkie nummer.

Chris Thomas King bewijst met dit album wederom dat hij een veelzijdige en eigenzinnige artiest is waarvan we nog veel meer aangename verrassingen kunnen verwachten.

Tracklist:
01. American Man (In The Key Of Free)
02. Voodoo Child (On Hell’s Highway)
03. Friday Night Bleu
04. Have You Seen My Princess
05. Rock And Roll Conjurer
06. Les Bleus Was Born In Louisiana
07. White Folks Call It Jazz
08. Tabby’s On The Bayou
09. Someone Like You
10. Rainbow Lullaby

Website: Chris Thomas King

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies
Sort by
5 december 2017|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe