Charlie & The Lesbians – Paper Trail Of Happiness
Format: CD – LP – Digital / Label: Bottom Shelf Records
Releasedatum: 1 februari 2019

Tekst: Peter Marinus

Zo…pffff!!! Dit komt even binnen zeg! Acht nummers, die je eigenlijk alleen maar als “herrie” kunt betitelen. Maar dan wel “herrie” in de meest positieve zin van het woord. We hebben hier te maken met de Eindhovense band Charlie & The Lesbians, bestaand ut Charlie Hoeben (zang), zijn zus Soesja Hoeben (drums, zang), Noortje Pullens (bas) en Mees Welmers (gitaar).

Na twee EP’s en één digitale track is het nu tijd voor een album met een geluid dat als een rauw soort wanhoopspunk/garagerock over je heen dendert. Probeer je eens een voorstelling te maken van een mix van Iggy & The Stooges, The Fall en The Birthday Party en je komt een heel eind in de richting. Het geluid van de band is onbeschoft, rauw en vooral smerig en raakt je vol in je gezicht.

Je wordt al gelijk gevloerd door het razende Losing It, dat vol zit met messcherp snijdende gitaarriffs, dreunende bas en drums en Charlie, die wanhopig van zich af schreeuwt dat hij “het” verliest. Zo aan deze razernij te horen zou dat zo maar eens zijn verstand kunnen zijn. Wat een indrukwekkende bonk herrie!
Lucid Situations opent met een onheilspellende bas en gaat richting de eigenzinnigheid van The Fall. De gitaar van Mees kreunt, piept en zoemt. Piss On It heeft hetzelfde doemerige rauwe geluid van een band als The Birthday Party waarbij Soesja een punky zanglijntje doet en klinkt als het verlopen zusje van Blondie. Haar broer gaat helemaal los in dit nummer en brult zijn longen er haast uit in een wanhopige schreeuw om maar geadoreerd te worden.
Die, Die, Die, met zijn log zoemende fuzzgitaar riffs klinkt als een zeer onwaarschijnlijke mix van The Birthday Party en Black Sabbath. Neem maar van mij aan dat deze mix daadwerkelijk gebeurt! Een akelig rauw traag voortdreunend nummer. In de rubriek “kort maar krachtig” komt daarna Golden Boy voorbij. Een voortrazend noisepunk nummer, hard en meedogenloos a la The Stooges. Nog meer “kort maar krachtig” in Lovers, dat weer als een dreigend Black Sabbath nummer begint waarna de band al snel niet meer te houden is en er weer razend smerig vandoor spuit.
The Light It Dies A Lonesome Death zou je kunnen zien als de band’s kijk op de blues en dat houdt bij deze band in dat je te maken krijgt met een onheilspellend kruipend nummer vol met priemende en kreunende gitaarlicks en Charlie die zijn teksten hier declameert. De ritmesectie pompt ondertussen onvermurwbaar door en Mees verliest zich in een waanzinnige gitaarsolo, die alle kanten op piept.
Het kort maar krachtige, haast Ramones-achtige. Vacation sluit het album af. Een nummer, dat door de band uitbundig uitgebruld wordt.

Jullie dachten dat Claw Boys Claw rauw was? Dan zou ik, als ik jullie was, maar eens gauw naar deze zeer intense Charlie & The Lesbians gaan luisteren! Een zeer indrukwekkend album!


Tracklist:
01. Losing It
02. Lucid Situations
03. Piss On It
04. Die, Die, Die
05. Golden Boy
06. Lovers
07. The Light It Dies A Lonesome Death
08. Vacation

Website: Charlie & The Lesbians