cee-cee-james-stripped-down-surrendered

Cee Cee James  – Stripped Down & Surrendered
Format: CD / Label: FWG Records
Releasedatum: 21 oktober 2016

Tekst: Fons Delemarre

De Amerikaanse blueszangeres Cee Cee James ontpopt zich op haar nieuwe cd ‘Stripped Down & Surrendered’ als een vrouw die het licht gezien heeft. Na ampel zelfonderzoek heeft ze veel ‘gedoe’ (stuff) van vroeger achter zich gelaten. In Hidden And Burried vertelt James “Gonna find what’s hidden and burried underneath my soul”. Titels als Stripped Down & Surrendered, The Edge Is Where I Stopped en Glory Bound verwoorden het verdere zoekproces. CC zegt tegen zichzelf “Get up girl, and turn the page”. Ze heeft haar vroegere leven, met bijbehorende dwalingen, achter zich gelaten. Tweede belangrijke gegeven in haar leven is de grote liefde van haar voor echtgenoot en muzikale partner Rob ‘Slideboy’ Andrews. In You’re My Man verwoord ze dat wel dertig keer… Ze gaat zelfs zo ver dat ze haar lief toevertrouwt: “I Got the curves to make you weep” en ze is er dus gerust op dat hij Before 30 Suns voorbij zijn bij haar terug zal zijn. Stripped Down & Surrendered is gelukkig ook van toepassing op de muzikale vormgeving van een aantal nummers op het album. Dat geldt in hoge mate voor het titelnummer. Het levert fraaie, uitgebeende, sobere muziek op met niet meer dan een spaarzame, effectieve gitaarsolo, ingetogen gitaarbegeleiding en backing vocals. Het geheel wordt afgemaakt met eenvoudige, doch effectieve percussie, om precies te zijn één cowbell, misschien gewoon een staalplaat. Ook So Grateful, het slotakkoord van het album, overtuigt door de keuze voor muzikale back to the basics. Een paar andere nummers hebben dezelfde kale/akoestische uitstraling. Dat geldt in ieder geval voor Hidden And Burried en The Edge Is Where I Stopped. Fraai, en bijna net zo overtuigend als Fiona Boyes op haar eveneens akoestische cd Professin’ The Blues (https://www.bluesmagazine.nl/recensie-fiona-boyes-professin-the-blues) Helaas kiest James ervoor op een aantal nummers haar muziek zogezegd meer aan te kleden. Een nummer als Love Done Left Home klinkt daardoor als een ‘gewoon’ bluesnummers, zonder veel extra’s. Goed gedaan, maar niet bijzonder. Het nummer ontbeert de spanning van de muzikale beperking. Een grote uitzondering moet gemaakt worden voor Thank You for Never Loving Me. Met name de tekst is bloedstollend aangrijpend. James spreekt met breekbare stem haar vader aan en bedankt hem uit de grond van haar hart voor het feit dat hij niet van haar gehouden heeft. Resultaat: koude rillingen, vergelijkbaar met het luisteren naar I Drink van Mary Gauthier op de cd ‘Drag Queens In Limousines’ uit 1999. Gauthier vertelt in dat nummer wat er gebeurt als “…daddy’s yell, mama’s cry”. Terug naar Cee Cee James. Haar soepele stem komt het beste tot zijn recht in de nummers waar ze helemaal los gaat en daarmee herinneringen aan Janis Joplin oproept, een vergelijking waar zij zich overigens terdege van bewust is. ‘Stripped Down & Surrendered’ is een album dat zeker de moeite waard is, ook al zijn de lyrics soms een beetje prekerig, zoals bijvoorbeeld in Glory Bound. “Tell my mama and my papa and the preacher that I’m glory bound”. Bij dezen. Favoriete nummers: Stripped Down & Surrendered, Hidden And Burried, Before 30 Suns en natuurlijk het aangrijpende Thank You For Not Loving Me.

Tracks:
01. Stripped Down & Surrendered
02. The Edge Is Where I Stopped
03. Hidden and Buried
04. He Shut the Demon Down
05. Glory Bound
06. Love Done Left Home
07. Cold Hard Gun
08. Thank You for Never Loving Me
09. Before 30 Suns
10. You’re My Man
11. Miner Man’s Gold
12. So Grateful

Website: Cee Cee James