Recensie: Buffalo Tom – Quiet And Peace

Buffalo Tom – Quiet And Peace
Format: CD – Digital / Label: Scrawny – Schoolkids Records
Releasedatum: 2 maart 2018

Tekst: Peter Marinus

25 Jaar geleden bracht het Amerikaanse trio Buffalo Tom haar eerste album uit en nog steeds zijn ze actief. Deze band uit Boston werd destijds als alternative rockband beschouwd en dat hield toen in dat hun geluid rauwer klonk dan normaal gesproken op de pop en rock radio te horen was.
Na zes jaar stilte is er nu dus een nieuw album van Bill Janovitz (zang en gitaar), Chris Colbourn (bas en zang) en drummer Tom Maginnis. Van mij mag dat etiket “alternative” er nu wel van af. Dit album staat namelijk bol van de kwaliteitsrock! Rock waarin flink wat invloeden uit het muzikale verleden terug te horen zijn.

Zo is de opener All Be Gone een gitaarrocker met een belangrijke rol voor het Hammond orgel.  Een aanstekelijk nummer met krachtige gitaarriffs. Minder rauw als in hun beginjaren maar nog altijd krachtig genoeg. De stijl van dit nummer zweeft ergens tussen the dB’s, REM en Husker Du in.
In Overtime gaat Buffalo Tom aan de soul middels een ballad met zeer soulvolle achtergrondzang. Dit nummer lijkt “Memory Motel” van de Stones te mengen met het geluid uit de Muscle Shoals studios. In het mid-tempo Roman Cars kan ik absoluut niet om het geluid van de Amerikaanse powerpopband The Shoes heen. Net zo krachtig en aanstekelijk. In de ballad Freckles zijn zelfs Bruce Springsteen invloeden terug te vinden. Een loom voort tikkend nummer met af en toe opduikende rauwe gitaarriffs.
In het countryrock-achtige Cat V Mouse vallen vooral de prachtige harmony vocals en de powerpop riffs op. In de stuwende rocker Lonely Fast And Deep ligt de focus vooral op de pakkende melodie.
See High The Hemlock Grows is daarentegen weer langzaam deinend en ingetogen. In Least That We Can Do duiken The Who-achtige gitaarriffs op (ik kreeg Pinball Wizard maar niet uit mijn hoofd). Een stuwend rocknummer met een mantra-achtige melodie. De fascinatie voor the Who blijkt uit het feit dat Buffalo Tom hier het Who nummer The Seeker covert en hierin lekker los gaat.
Ook Only Living Boy In New York is een cover en wel van Simon & Garfunkel. In de handen van Buffalo Tom verandert dit nummer in een prachtige Americana ballad. In Slow Down neemt de band het advies van de titel over en produceert een ingetogen ballad, die af en toe ruw verstoord wordt door rauwe gitaarriffs.
De afsluiter van dit album, Little Sister Why So Tired, is een echte parel. Na een dronken keyboards intro volgt een pompend power popnummer in de beste dB’s of Shoes traditie.

Buffalo Tom bewijst met dit album dat zij op een prima manier volwassen geworden zijn. Een album, dat door Nick Lowe als “Pure pop for now people” bestempeld zou worden.


Tracklist:
01. All Be Gone
02. Overtime
03. Roman Cars
04. Freckles
05. Cat V Mouse
06. Lonely Fast And Deep
07. See High The Hemlock Grows
08. In The Ice
09. Least That We Can Do
10. Slow Down
11. Only Living Boy In New York
12. The Seeker
13. Saturday
14. Little Sister Why So Tired

Website: Buffalo Tom

7 maart 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe