Recensie: Buffalo Sex Change – Searching Hands

Buffalo Sex Change – Searching Hands
Format: CD -Digital – Cassette / Label: Admirable Traits Records
Releasedatum: 20 april 2018

Tekst: Peter Marinus

Als je leest dat het hier om een duo gaat waarvan de leden gitaar, bas en drums spelen, wil dat nog niet automatisch zeggen dat je hier te maken hebt met een garageblues duo. Je komt echter wel in de buurt want Phil Pierce (gitaar, bas, zabg) en Clayton Eddy (drums, bas, gitaar, zang) uit Rochester, New York, vormen het duo Buffalo Sex Change, dat wel degelijk een garagerock duo is. Hun garagerock is echter flink beïnvloed door het eind jaren ‘70/ begin jaren ’80 New Yorkse punk/new wave geluid, terwijl ook een band als the Velvet Underground niet onopgemerkt aan hen is voorbij gegaan.
Na een eerste album waarop ze nog als een shoegazerband als The Jesus & Mary Chain klonken is het nu tijd voor een echt garagerock album.

En dat begint prima met Searching Hands. Na een intro met dreunende drums en een “one, two, three, four”, barst het duo los in een smerige garagerocker waarin het manische geluid van The Cramps te horen is, de nonchalance van het duo Suicide, de paniekzang van Richard Hell en het geluid van obscure rauwe rockabilly.
Daarna begint de zon ineens te schijnen in Be My Girl. In dit surf-achtige garagerock nummer zijn weer Cramps en Ramones invloeden terug te vinden. Schuilend voor de zon probeert het duo een meisje zo gek te krijgen om “hun meisje” te worden. In Creature doet het duo een poging om een aanstekelijk popnummer te produceren. Hun poging resulteert echter in een hoekig stuiterend nummer met drassige gitaarriffs en manische zang a la Richard Hell/Iggy Pop. Als dan de schots en scheve gitaarsolo begint zijn alle kansen op een popnummer verkeken. Wat overblijft is een lekker eigenzinnig hink-stap-sprong garagenummer. Teeth heeft dezelfde monotone riffs als bijvoorbeeld Plastic Bertrand’s “Ca Plane Pour Moi” of het oude Velvet Underground werk. Compleet met simplistische maar wel verschroeiend harde gitaarriffs. In No Cure neemt het duo een zijstap naar de powerpop. Die blijft bij hen natuurlijk altijd voorzien van een rauwe rand a la the Real KIds. On The Lips is een nummer dat in het rijtje Velvet Underground of Modern Lovers geparkeerd kan worden. Een rocker zonder enige opsmuk.
Ginnie is een zeer aanstekelijk garagerock nummer waarin de zanger wanhopige pogingen doet om van Ginnie de zijne te maken. Met een titel als Schizophrenia is het niet verwonderlijk dat we hier met een zeer eigenzinnig garagerock nummer te maken hebben. In Strange Poison duiken dreigende rockabilly invloeden a la Link Wray op met wederom Richard Hell-achtige zang.
No Brakes opent met pompende bas en drums en Ventures-achtig gitaarspel dat echter al gauw ondersteboven geblazen wordt wanneer de gitaar weer op de fuzzstand gezet wordt en er een manische garagerocker ontstaat. Tomboy doet in al zijn eenvoud denken aan het poppy punkgeluid van The Undertones.
Hierna wordt het album afgesloten met de ballad Adultery. Een kort Jonathan Richman & The Modern Lovers-achtig nmmer.

Buffalo Sex Change kan zeer zeker welkom worden geheten in het garagerock kamp. Een album met prima nummers met een ogenschijnlijke eenvoud. Maar je weet het, hé, schijn bedriegt!


Tracklist:
01. Searching Hands
02. Be My Girl
03. Creature
04. Teeth
05. No Cure
06. On The Lips
07. Ginnie
08. Schizophrenia
09. Strange Poison
10. No Brakes
11. Tomboy
12. Adultery

Website: Buffalo Sex Change

2 augustus 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe