Recensie: Bubble Bones – The Howl

Bubble Bones – The Howl
Format: CD – Digital / Label: Nooirax Producciones
Releasedatum: 23 maart 2018

Tekst: Peter Marinus

Dat het geluid van de jaren ’70 bluesrock een sterke invloed op de hedendaagse stoner rock heeft is al lang geen geheim meer. Dat blijkt ook op het tweede album van het Spaanse trio Bubble Bones. Dit trio uit Madrid bestaat uit Simón Gumbo (zang en gitaar), Shakin’ David (bas) en Cuélebre (drums).
Zij putten namelijk rijkelijk uit het muzikale verleden met de bluesrock als grootste bron. Je hoort het geluid van bands als Mountain en West, Bruce & Laing in vrijwel alle nummers terug. Hier en daar aangelengd met wat glamrock geluiden.
De wat nasale stem van Simón Gumbo is niet het sterkste punt van de band maar die zang wordt regelmatig weggevaagd door de super ruige bluesrock-stoner muziek waardoor je die zang al gauw vergeet.

Het trio gaat er gelijk stevig tegenaan in Country Woman. Een log groovende bluesrocker, die duidelijk door Mountain geïnspireerd is. Rauw gonzend gitaarwerk, een dreunende bas en een drummer die de vaart er flink in houdt. Een nummer compleet met weirde boerderijgeluiden. Electric Touch is een spetterende funky boogie met smerige harde gitaarriffs. Denk hierbij maar aan een nummer als “Why Dontcha” van West, Bruce & Laing en je krijgt een idee hoe dit nummer klinkt. Ook het superlogge Monkey Finger klinkt behoorlijk funky. In dit nummer duiken Ram Jam (“Black Betty”) invloeden op, die vermengd worden met loodzware stoner rock en wat glamrock invloeden. In dit nummer komt de Jack White-achtige zang beter tot zijn recht. The Howl is een super trage en zwaar fuzzende blues. In de coupletten zakt het nummer wat in maar de complexe strakke breaks maken dit weer goed. De funk doet zijn intrede in Intergalactic Diplomat met een zwaar opgevoerd funkrock nummer als resultaat. Compleet met zware Hendrix riffs en Marc Bolan-achtige zang. Zen Warrior & The Electric Whiplash opent langzaam en psychedelisch om als groovende psychedelische rocker verder te gaan. In dit nummer moest ik denken aan Frank Marino’s Mahogany Rush. Een typisch begin jaren 70 geluid met een “far out” psychedelisch middenstuk. Flying Saucer steunt op de dreunende bas, die dit dreigende nummer draagt. Hierdoor krijgt de gierende psychedelische gitaar alle ruimte.
Angry Woman opent met John Lee Hooker-achtige riffs en harmonica wat resulteert in een knallende psychedelische boogie met een loodzwaar geluid. Broken Star heeft een geluid dat aan Jimi Hendrix’s “Angel” doet denken. Een fraai zwevende slowblues waarin ook het geluid van Pink Floyd ineens opduikt, door het glijdende gitaarspel. Die Floyd invloeden worden echter weggevaagd tijdens een explosieve fuzzstorm.
De afsluiter, Royale With Cheese, is een opzwepende bluesrocker met een enorme energie waarin we Led Zeppelin ook tegen komen.

Deze Spaanse band is uitermate geschikt voor alle fans van de stoner rock en ook voor fans van het stevige heavy rock geluid uit eind jaren ’70.


Tracklist:
01. Country Woman
02. Electric Touch
03. Monkey Finger
04. The Howl
05. Intergalactic Diplomatic
06. Zen Warrior & The Electric Whiplash
07. Flying Saucer
08. Angry Woman
09. Broken Star
10. Royale With Cheese

Website: Bubble Bones

11 juli 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe