Recensie: broeder Dieleman – Komma

broeder Dieleman – Komma
Format: 2CD – 2Vinyl – Fotoboek / Label: Snowstar Records
Releasedatum: 7 september 2018

Tekst: Peter Marinus

Het heeft drie jaar geduurd maar hier is dan eindelijk de opvolger van het album ‘Uut De Bron’ van de eigenzinnige Zeeuws Vlaamse singer-songwriter broeder Dieleman, die in het echte leven Tonnie Dieleman heet. Dit is een dubbelalbum geworden, met als extra een fotoboek, dat verhaalt over het krekengebied van het Land van Axel.
Eigenlijk is de term singer-songwriter een veel te misleidende term voor broeder Dieleman want daar is zijn muziek te apart voor. De term “free folk” vind ik meer op zijn plaats. Met name “free” want onze broeder laat zich niet leiden door welke trend dan ook. Hij gaat gewoon zijn eigen gang. Daarom kan hij met gemak aansluiten bij al even eigenzinnige vakbroeders als The Ex, de Kift en Spinvis.

De breekbare ballad Christoforus verhaalt over een markante persoon, die Jezus nog gekend zou hebben en hem zelfs over zijn schouder droeg. En dat vormgegeven in een nummer met zacht twinkelende piano, tokkelende banjo, brushes, cello en een soort traporgel. Er zit een licht Tom Waits geluid in deze broeierige ballad, die op het eind overgaat in een soort knekeljazz swinger.
De single van het album is De Groeten. Een loom deinende ballad waarin folk en avant-garde hand in hand gaan met een soort klaagzang op de achtergrond. De donkere sfeer overheerst in dit nummer met een zwartgallige tekst over alles wat nooit meer terug komt. Wat zou het toch mooi zijn als deze eigenwijze single de hitlijsten zou bestormen!
Mijn kennis van het Zeeuws Vlaamse dialect liet mij vervolgens hopeloos in de steek in de zwevende ballad Grote Donkere Water Van De Nacht dus ik moest mij laten leiden door de muzikale sfeer en die wordt in dit nummer bepaald door een desolaat tokkelende banjo, klaagzang, een donkere cello en broeder’s folky zang.
De eigenzinnigheid van broeder’s muziek is prima te horen aan het banjospel in Jane Pape, dat gewoon zijn eigen ritmische gang gaat in een stuwend soort folkjazz mars. Alles Is Beweging klinkt dreigend en dreunend met een zwaar grommende cello en fluisterende saxofoon waarover broeder zijn teksten declameert. Onaf Pad is een banjoballad van het breekbare soort waarin halverwege een dreunende swing komt met een priemende saxofoon, die steeds meer op stoom komt. Omer II is een dreunend nummer dat qua sfeer en geluid één en al kracht en trots uitstraalt.In Lang Leve De Wind  wordt je langzaam maar zeker bedekt door een donkere muzikale deken van grommende cello, fluistersax, banjon en piano.
Gat Van Pinten is een tweedelig nummer. Jammer genoeg kon ik het verhaal door het dialect niet helemaal volgen maar wat ik wel hoorde was een soort sage ondersteund door donker trillende avant-garde klanken.

Dit album van broeder Dieleman is zo enorm eigenzinnig en daardoor ook zo enorm intrigerend.


Tracklist:
01. Christoforus
02. De Groeten
03. Grote Donkere Water Van De Nacht
04. Jane Pape
05. Alles Is Beweging
06. Onaf Pad
07. Omer II
08. Lang Leve De Wind
09. Gat Van Pinten
10. Gat Van Pinten II

Website: broeder Dieleman

Ik raad je aan om naar zijn concerten te gaan want hij gaat het land in!

30 september: Kapel van St. Maarten, Hoogelande
12 oktober: Kantine Walhalla, Rotterdam
14 oktober: Paradiso, Amsterdam
25 oktober: EKKO, Utrecht
27 oktober: De Rozenknop, Eindhoven
2 november: Bleyenberg, Den Haag
15 november: Lutherse Kerk, Groningen
16 november: Statenzaal, Zwolle

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Releases
Sort by
13 september 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe