Recensie: Bourbon House – Wild Abandon

Bourbon House – Wild Abandon
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 10 augustus 2018

Tekst: Peter Marinus

Je hebt van die albums, die na talloze luisterbeurten toch niet willen blijven hangen. Het nieuwe album van de band Bourbon House uit Wisconsin is er zo eentje. De band begon als akoestisch duo in 2013 met zangeres Lacey Crowe en gitarist Jason Clark. Al snel voegden zich drummer James Mijal en bassist Jennings Buri bij de band.
Ze omschrijven zich als “retro grooverock” band en daar valt wel wat voor te zeggen aangezien het geluid van Led Zeppelin namelijk meerdere malen opduikt op dit album.
Wat voor mij het grootste struikelblok was bij het beluisteren van het album is de zang van Lacey Crowe. Eén van haar grootste idolen is Ann Wilson van Heart. En dat is te horen ook. Lacey doet het hele album haar best om haar idool qua zang zo dicht mogelijk te benaderen. Hierdoor klinkt zij echter veel te geforceerd en strooit ze te kwistig rond met galmende uithalen. Dit gaat af en toe ten koste van de zuiverheid van de zang.

Het retrogroove geluid is gelijk te horen in Burn Them Bones, dat enigszins lijkt op het rockende geluid van Led Zeppelin. Hier bekruipt mij al het gevoel dat Lacey ervoor moet oppassen om niet te overdadig te galmen, hetgeen echter wel gebeurt. Take Us Away is een, op zich, stomende uptempo rocker met smerige gitaarriffs waarin een onverwachte melodieuze break zit waarin ineens David Gilmour gitaarwerk opduikt. Hier is de zang gewoonweg af en toe vals. Drown It In Whiskey opent met een rauw scheurende bluesgitaar en Lacey’s zang om verder te gaan als een logge Zeppelin-achtige rocker met smerig huilende slidegitaar en jammer genoeg weer die te geforceerde zang. Ook in het semi-akoestisch Yet We Run komt, door de Oosterse invloeden, Led Zeppelin weer even om de hoek kijken. Lacey balanceert weer gevaarlijk op het randje van zuiverheid. Muzikaal zit het nummer prima in elkaar. De logge, broeierige rocker Jailer komt n de buurt van het geluid van Black Sabbath met zijn smerige fuzz riffs.
De funky rocker Old Man Blues heeft wat invloeden uit “Barracuda” van Heart. Hier houdt Lacey zich enigszins in met een direct meer aanvaardbaar resultaat. Na de ingetogen soulballad Don’t Stay All Night wordt het album spetterend afgesloten met de rocker What’s Your Mission. Een nummer met gierend gitaarwerk en een geluid dat Aerosmith mengt met Heart.

Dit album sluit aan in de toch al zo lange rij van “aardige albums”.


Tracklist:
01. Burn Them Bones
02. Take Us Away
03. Drown It In Whiskey
04. Yet We Run
05. Jailer
06. Old Man Blues
07. Don’t Stay All Night
08. What’s Your Mission

Website: Bourbon House

29 augustus 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe