Recensie: Bobby Watson – From The East Side

Bobby Watson From The East Side
Format: CD – Digital/ Label: NoiseWells
Releasedatum: 11 februari 2018

Tekst: Bennuman

Na een meer dan vijftig jaar lange muzikale carrière met een debuutalbum komen op je zeventigste, dat is bijzonder!

Bobby Watson groeide op in een hardwerkend en muzikaal gezin waar thuis de radio altijd was afgestemd op zenders die zwarte R&B speelden of country en bluegrass. Zijn oom, John Watson, was leider van een big band, zijn vader was niet onverdienstelijk op de banjo en ukulele.
Zijn eerste optredens waren op feestavonden van de lagere school en later speelde hij op de middelbare school gitaar in schoolbandjes. Na zijn schooltijd ging hij werken bij de enige grote fabriek van Peterborough waar zijn hele familie werkte: Westclox. Maar na drie jaar hield hij het voor gezien en werd professioneel muzikant, tekende een contract bij Capital Records in Amerika en later in Canada.
In de tachtiger jaren was Bobby Watson al een bekende gitarist in en om Peterborough, speelde in de bekende bands van die plaats en had zelfs al enige optredens achter de rug in Californië. Hij beproefde, samen met zijn vriendin het (muzikale)geluk in Key West, Florida maar ze kwamen er al snel achter dat het leven daar veel te duur voor hen was. Op de terugweg deden zij Memphis aan, tenslotte het centrum van de rythm and blues, de muziek waarmee hij was opgegroeid. In de bar Rum Boogie in Beale Street ontmoette hij enkele muzikanten die hem vroegen of hij wat mee wilde jammen. Dat beviel zo goed dat zij hem vroegen om zich bij hen aan te sluiten. Zo startte een lange, tienjarige muzikale reis door het diepe zuiden van de Verenigde Staten. Een reis die zijn zelfverzekerdheid vergrootte en zorgde voor mooie herinneringen en prachtige verhalen.

Tegenwoordig treedt hij nog steeds op, onder andere samen met de dichteres/rapper Kate Kelly, repareert gitaren en geeft hij soms gitaarles. Tijdens een etentje bij een gemeenschappelijk vriend kwam hij zijn jeugdvriend Greg Wells tegen die inmiddels een bekende producer was geworden voor o.a. Adele, Katy Perry, Mika en One Republic. Tot grote verbazing van Bobby wilde Greg een album met hem opnemen in zijn studio in Los Angeles. Vijf nummers werden opgenomen in de Rocket Carousel Studio van Greg Wells in L.A. waarbij Bobby de gitaren en zang voor zijn rekening nam en de rest van de instrumenten gespeeld werden door Greg Wells.
Bobby Watson vertelde in een interview dat hij opgetogen was toen hij in de studio in L.A. zijn eigen stem en muziek hoorde via  monitors van $50.000 per stuk: ‘it was like the voice of God’. De andere zes nummers werden live opgenomen in de Red Dog Tavern in Peterborough met enkele eerste klas sessie muzikanten. Naast Bobby op gitaren en zang horen we John Crown op drums, Andrew Affleck op bas en op keyboards Steve O’Connor.
De release party werd gehouden in de Red Dog Tavern in Peterborough, het muziekpodium waar Bobby en Greg elkaar voor het eerst ontmoetten.

Het hele album is één grote verrassing: het geluid is prachtig helder, het is gevarieerd, zijn stem klinkt vast, vrij hoog en jong voor zijn leeftijd, terwijl het gitaarspel dan weer soulful en funky, dan weer is het rock, gospel en blues. Je hoort hier een man met duidelijk heel veel ervaring. Ik begrijp helemaal waarom Greg Wells graag met hem een album wilde maken: Bobby Watson is een diamant, prachtig geslepen door ruim vijftig jaar spelen zingen en optreden. Een groot talent.
Voor mij een van de opvallendste debuten van dit jaar tot nu toe en hopelijk vindt hij tijd en energie om buiten de Verenigde Staten te gaan touren. Zo niet, dan moeten we Bobby Watson zelf maar gaan opzoeken.


Tracks:
01. Ain’t That Loving You
02. Lies
03. Driving Wheel
04. Sweet Rotunda
05. North Carolina
06. John Henry
07. Sensitive Kind
08. Tore Down
09. People Get Ready
10. Hey Baby
11. Someone Like You

Website: https://www.facebook.com/unclebobbywatson

3 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe