Recensie: Black River Delta – Vol. II

Black River Delta – Vol. II
Format: CD – Vinyl – Digital / Label: Radicalis
Releasedatum: 9 maart 2018

Tekst: Jos Verhagen

Wie RL Burnside als referentiekader opgeeft begeeft zich in de old school blues hoek. Als je jezelf ook nog omringt met vintage gitaren en versterkers dan weet je wat voor muziek je krijgt voorgeschoteld. Lekkere vuige donkere bluesrock, dat is wat het Zweedse trio Black River Delta ons laat horen op dit ‘Volume II’. Erik Jacobs, gitaar & vocals, Pontus Ohlsson, gitaar & mondharmonica, Erik Nilsson op drums. Zij vormen Black River Delta. Ze spelen onder andere met klassieke Gretsch, Höfner, Framus en Hägstrom gitaren en Slingerland drums.

De muziek die Black River Delta maakt is ruig, gruizig en donker, maar wel van het lekkerste soort. Het houdt zich verre van de inspiratie bron RL Burnside. Het doet meer denken aan de Black Rebel Motorcycle Club een andere band die zij als referentie kader aanvoeren, zelf hoor ik er ook vlagen van oud werk van Led zeppelin in.
Met dit in mijn achterhoofd geef ik me over aan de gruizige blues rock van dit trio. Vanaf de openingstrack Gun For You nemen ze je mee in hun versie van de swampblues. Door het gebruik van vintage microfoons, gitaren en versterkers klinkt het authentiek. Spelen kunnen ze deze Black River Delta. Neon Truck Stop Sign met een sterke rif en solo en met zang partijen die bij de nummers passen.
Van dit soort blues rock kan je niet genoeg krijgen, een soort van garageblues zoals we die vaker voorbij horen komen. The Picture Books dringt zich aan me op. Better Man, een meer vrolijk deuntje met vet mondharmonicawerk en slidegitaar. Keeps Me Bleeding , aparte slowblues. Door de dubbele zang een echte klaagzang. Bij Bye Bye Birdie wreekt zich dat Black River Delta zonder basgitaar speelt, een stuwende bas eronder zou dit nummer meer geldingskracht geven. Velvet Cloud heeft daar ook last van maar halverwege stroomt er toch meer jus het nummer in.
Zo gauw de gashendel wat verder opent gaat valt het minder op dat de band zonder bas speelt, bij de aanstekelijk rifjes/riedeltjes lijkt het wat minder te beklijven. Zo gauw het gas er op gaat wordt de muziek een stuk aantrekkelijker, meebewegen en neuriën is het devies. Zoals blijkt in het sterke Rodeo, Betty en Cigarettes.
De band is uit het juiste hout gesneden zoals blijkt uit de track die hun bandnaam draagt; Black River. Een fijn staaltje muziek zoals veel nummers op dit sterke album. Door zonder bas te spelen klinken een paar deuntjes wat iel maar dat mag de pret niet drukken.


Tracklist:
01. Gun For You
02. Neon Truck Stop Sign
03. Better Man
04. Keeps Me Bleeding
05. Bye Bye Birdie
06. Velvet Clouds
07. Rodeo
08. Traveling
09. Betty
10. Cigarettes
11. Black River
12. Bound to Stay
13. The Lost One

Website:Black River Delta

22 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe