Black Joe Lewis – Backlash
Format: CD – LP/ Label: INgrooves
Releasedatum: 10 februari 2017

Tekst: Jan Hogenberg

Black Joe Lewis, zijn echte naam is Joseph D. Lewis, is al meer dan tien jaar bezig in de muziekbranche met het verspreiden van zijn punk/garage/soul/funk bluesrock. Toch is hij bij mij volledig uit het zicht gebleven totdat ik in 2013 het album ‘Electric Slave’ hoorde. Een soort van The Black Keys met James Brown als zanger maar dan ook op gitaar. Een heerlijke mix van punk attitude garage/bluesrock en soul waarbij de blazers een prominente rol hebben gekregen voor de soulachtige sound. Black Joe Lewis komt uit Austin, Texas en is daar in 2005 begonnen met een bluesband. Deze blues kende toen al veel invloeden van funk en soul maar werd met een rauwe punkattitude over de muur geslingerd.

Met verschillende begeleidingsbands als The Cool Breeze en nu The Honeybears is Black Joe Lewis qua stijl niet veranderd. Zo ook niet op ‘Backlash’, het zesde studioalbum van hem als muzikant. Al was het alleen nu het door toevoegen van een achtergrondkoortje in de overwegende 60’s soulnummers en 70’s funk.

‘Backlash’ opent lekker met Flash Eyed, een uptempo soulrocknummer waarbij de blazers een hoofdrol krijgen, met name de saxofoon staat in de spotlight. Deze southernsoul wordt nog eens dik doorgetrokken in Sexual Tansion. Na deze soulsessie krijgt het album een rauwer stuk in het funky Global maar ook in het soulvolle Nature’s Natural wordt uiteindelijk de registers los getrokken waardoor de soul meer als begeleiding dient voor het rauwe gitaarwerk. De garagesound is in evenwicht met de blazerssectie. Vervolgens krijgt de Memphissound in Lips Of A Loser weer de boventoon en worden er zelfs strijkers bij gehaald om de oude 60’s soul te laten herleven.

Ik kan wel stellen dat het eerste deel van het album wordt gedomineerd door blazers maar na Freakin’ Out en Shadow People wordt duidelijk dat ook de gitaar van Black Joe Lewis nog werkt. Hiermee zal hij zijn fans van het eerste uur en van het voorlaatste album weer blij maken. In het afsluitende psychedelische nummer Maroon wordt zijn voorliefde voor Iggy Pop ook hier weer aangehaald.

Black Joe Lewis heeft zijn teksten vooral gebaseerd op het gewelddadige leven in Amerika met de Afro-Amerikaanse gemeenschap in Nature’s Natural, de globale wereld effecten op het milieu in Global en het straat feminisme in het funky PTP.

Eigenlijk kun je na dit elf nummers tellende album niet anders concluderen dat het rauwe randje er nog steeds is, echter wat afgerond is middels de soul die de overvloed heeft. Net iets minder gitaargeweld zoals op ‘Electric Slave’. Dit geeft wellicht een wat vertroebeld beeld want dit album kent natuurlijk het rock ’n roll gehalte van de begindagen. Ook Black Joe Lewis wordt ouder en dan wordt alles wat milder.

Tracklist:
01. Flash Eyed
02. Sexual Tansion
03. Global
04. Nature’s Natural
05. Lips Of A Loser
06. PTP
07. Freakin’ Out
08. Shadow People
09. Wasted
10. Prison
11. Maroon

Website: Black Joe Lewis