Black Cat Biscuit – That’s How The Cookie Crumbles
Format: CD – Digital / Label: Naked Records
Releasedatum: 22 februari 2019

Tekst: Martijn Wesseling

“Ooit komt alles bij mekaar…

Mark (Monday Lovers, Six-pack) speelde al sinds mensenheugenis muziek met Yasser (Six-pack). Yasser leerde dorpsgenoot Patrick (Big Mama’s Kitchen, Elmore D, Rhythm Bombs) beter kennen dankzij bevriende dochters. Patrick had dan weer een muzikale link met Stanley (Dr.Rhythm, Phil Bee & The Buzztones, Love Veins, Rhythm Bombs) en tijdens gastoptredens in hun show bleek dat Jeffrey (Belgium’s got Talent, Festeyn) meer dan klaar stond om in de drumvoetsporen van zijn vader te treden. Enkel de tijd ontbrak om iets met dat muzikaal potentieel aan te vangen.
In 2015 was de tijd voldoende rijp om het schijnbare toeval in te halen en zag Black Cat Biscuit het eerste levenslicht. “ (bron: : https://vi.be/blackcatbiscuit)

Deze, voor mij onbekende band, heeft het afgelopen jaar de Belgian Blues Challenge gewonnen. Dit betekent dat ze in april, op de Azoren, het op gaan nemen tegen onze eigen The Dynamite Blues Band tijdens de negende editie van de European Blues Challenge. Los van de andere deelnemers en misschien een klein beetje vaderlandsliefde, gaat mijn voorkeur toch wel uit naar laatstgenoemde band. Ze klinken nog net wat rauwer. Dat neemt echter niet weg dat Black Cat Biscuit een fris en authentiek klinkend debuut heeft afgeleverd.

Zoals hierboven in het citaat te lezen valt hebben alle leden al een flinke bak ervaring. Stanley heeft met de Nederlandse band The Love Veins zelfs al eerder meegedaan met de Blues Challenge, maar dan de Nederlandse versie.

Deze ervaring is goed terug te horen op dit debuut. Met Train 66 starten de heren direct al erg lekker met een fijne, wat vuige, intro. Dan volgt een fijn uptempo blues nummer. Met Haunting Me en Sons Of A Vampire zit de swing er goed in. Mij pakken ze echter wederom met het nummer Parrot Woman, een fijn donker liedje recht uit de swamps. De bluesharp die ook al voor kwam op de eerdere nummers komt hier heerlijk vuig naar voren.
Het album gaat verder langs allerlei invloeden, van jazz via country naar heerlijk swingende blues. Tijdens een draaibeurt in mijn auto moest ik erg lachen om Hey Little Kiddy. Muzikaal sterk beïnvloed door de ragtime blues. Tekstueel zijn het drie vertaalde kinderliedjes. Van Klein, Klein Kleutertje, gaan we naar Op een klein stationnetje en we eindigen met Ik Zag Twee Beren.
De band gaat op het laatste nummer van het album, Goin’ Home, blijkbaar ook met trein 66 naar huis. Ze sluiten het album af met dezelfde stijl als dat ze het begonnen zijn.

Het geheel is fris, authentiek en zeer swingend. De band lijkt er goed aan gedaan te hebben om eerst een aantal jaar flink te spelen. Op het album hoor je de live ervaring terug. Volgens mij gaat The Dynamite Blues Band hier toch een tegenstander van formaat in krijgen in april.


Tracklist:
01. Train 66
02. Haunting Me
03. Sons Of A Vampire
04. Parrot Woman
05. Ain’t Got Nobody To Come Home
06. What I Really Need Is You
07. He’s A Fool
08. Bad James
09. Hey Little Kiddy
10. I Don’t Know
11. So Sad And Lonely
12. Goin’ Home

Website: Black Cat Biscuit

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Concert, Tour & Festival Nieuws
Sort by