Billy Branch

BILLY BRANCH And The Sons Of Blues
Blues Shock

Door Rien Wisse

Het is ruim tien jaar geleden dat zanger/harmonicaspeler Billy Branch zijn vorige album afleverde. We kwamen elkaar nogal eens tegen in die tien jaar en steeds als ik hem vroeg wanneer er weer eens een plaat van hem te verwachten viel, antwoordde hij dat er geen haast was. ‘Bovendien’, voegde hij er altijd aan toe, ‘Ik weet wat ik niet wil doen en heb nog niet compleet in mijn hoofd wat het wel moet worden’.

Met de kersverse cd worden zijn ideeën glashelder. Hij wilde een bluesplaat maken en daarbij de platgetreden paden zoveel mogelijk vermijden. Dat is op één nummer na, de zinloze en niets toevoegende uitvoering van John Lee Hookers ‘Boom Boom’,
gelukt.

De cd opent met de door Branch gesproken woorden ‘S.O.B., Sons Of The Blues’, waarna de song ‘Sons Of Blues’ losbarst met de funky Chicago Horns. Branch (*1951), ondertussen een veteraan in de Chicago scene, introduceert zichzelf als ‘Son Of The Blues’, om vervolgens een fraai en kunstzinnig gestructureerd duel tussen harmonica en de drie koperblazers neer te zetten.

Het jazzy ‘Crazy Mixed Up World’ komt uit het brein van zijn voormalige werkgever en bandleider Willie Dixon, die het schreef voor Little Walter.
‘Blues Shock’, handelend over de bluesclubscene in Chicago, is een snelle shuffle, doorspekt met slidegitaar- en harmonica solo’s en riffs, waarna de cover ‘Dog House’ handelt over het niet altijd romantische leven van artiesten on the road. Ronnie Baker Brooks (voc/gtr) vervult hier een gastrol. Branch en Brooks zingen tweestemmig, waarna Branch een uitgekiende en creatieve harmonicasolo debiteert. Na nog een coupletje zang barst het nummer uit in een aanvankelijk vocaal en uiteindelijk onstuimig instrumentaal duet.

De parel is ‘Going To See Miss Gerri One More Time’. Gerri Oilver was vijftig jaar lang de uitbaatster van Gerri’s Palm Tavern, een jazz/bluesclub in de wijk Bronzeville in Chicago’s South Side. We zagen de geschiedenis in Gerri’s fotoboeken, die altijd ter inzage lagen. Alle groten der aarde uit vooral de jazz hebben er gespeeld sinds Gerri de club in 1956 overnam. Louis Armstrong, Duke Ellingon, Miles Davis, Ella Fitzgerald… de lijst is ogenschijnlijk eindeloos.

Vanwege wijksanering werd Gerri schaamteloos uit haar club gezet door het stadsbestuur van Chicago en werd het gebouw met de grond gelijk gemaakt.

Branch schreef een ontroerende met droevige violen ingezette lofzang, voorzien van een bittere tekst over het trieste einde van de club aan East 47th Street. (De tekst van het nummer is te vinden via http://www.billybranch.com/uploads /3/4/0/3/3403841/going_to_see_miss_gerri_more_time_final.docx)
Hier is te horen dat Walter Horton één van zijn leermeesters was.

‘Slow Moe’ is de fraaie ballad van het album en met het van een pikante tekst voorziene ‘Baby Let Me Butter Your Corn’ worden we getrakteerd op een swingende en razendsnelle jump. Met de melancholieke en rustieke instrumental ‘Song For My Mother’ laat Branch nog even horen dat hij als harmonicaspeler één van de grootsten van zijn generatie is.

Dit album kan de beste blanke harmonicaspelers slapeloze nachten bezorgen.

[bol_product_links block_id=”bol_535f76215b233_selected-products” products=”9200000022698358″ name=”BillyBranch” sub_id=”2014″ link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”0″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

BILLY BRANCH And The Sons Of Blues
Blues Shock

Blind Pig BPCD 5158 (51:51)

Tracks:
1. Sons Of Blues
2. Crazy Mixed Up World
3. Blues Shock
4. Dog House
5. Function At The Junction
6. Going To See Miss Gerri One More Time
7. Black Alley Cat
8. Boom Boom
9. Slow Moe
10. Baby Let Me Butter Your Corm
11. Song For My Mother


Ook op Blues Magazine ...