Recensie: Betty Blackmail Band – Murky Waters

Betty Blackmail Band – Murky Waters
Format: CD – Digital / Label: IndiGoBoom Records – Blackmail Records
Releasedatum: 24 augustus 2018

Tekst: Peter Marinus

Soms is het veranderen van een bandnaam een goede zet. Zeer zeker in het geval van Noorse band The Bitch & The Bluesmen uit Alen. Onder deze naam werd in 2015 het debuutalbum ‘Hands All Dirty’ uitgebracht. Al snel besloot de band toch maar een wat vriendelijker naam voor de band te kiezen en dat werd Betty Blackmail Band. Het debuutalbum werd daarna snel onder de nieuwe naam nog een keer uitgebracht. Nu is de band toe aan haar tweede album. De band bestaat uit zangeres Berit Hanssen, gitarist Stein Hanssen, bassist John Kamphaug en drummer John Nilsen. Bluesrock is hun stijl waarin zij door de 70’s blues en bluesrock geïnspireerd zijn.

Ze openen met de stevige bluesrock van Murky Waters. Een funky rauw nummer met gierend gitaarwerk. Je zou hier dan rauwe zang verwachten maar Berit’s zang klinkt in dit nummer toch ietwat ingehouden. Haar stembanden komen beter tot zijn recht in het funky Inner Circle. Na wat knoppen gedraai aan een radio komen we uiteindelijk terecht bij dit hoekig en soepel groovende nummer. Berit’s zang klinkt hier behoorlijk bluesy en Stein levert een fel priemende solo af. Berit laat ons weten dat “I’m here to play my music, not just to shake my ass”. Toch wordt zij in de boogie Shake It toch weer overgehaald om lekker te gaan “shaken” in een broeierige John Lee Hooker-achtige boogie, die lekker voort pompt. Lazy is een tegen de rockabilly aanleunende shuffle in een stijl a la The Blasters of Rockpile. In Let’s Get Fat blijkt dat Berit een wat verwrongen kijk op een relatie heeft, blijkens “let’s get fat together” in een sompige, vette (!) shuffle met broeierig gitaarwerk. In Hell Or High Water is de band van zijn wat meer ingetogen kant te horen in een soulvolle ballad met galmende zware gitaarriffs en een priemende gitaarsolo. Ook Winter Blues klinkt behoorlijk soulvol. Een ballad a la “I’ve Got Dreams To Remember” van Otis Redding.
Love Train is een spetterende rocker met een duidelijk rockabilly gevoel. Een nummer dat in de verte iets van Eddie Cochran’s “Summertime Blues” weg heeft. Na de logge bluesrockshuffle Crowd Control met lekker huilende slide nemen Berit en Stein gezamenlijk afscheid via de akoestischje blues Ain’t Gonna Be No Engineer.

Ik heb mij uitstekend vermaakt met dit lekkere bluesalbum uit Noorwegen!


Tracklist:
01. Murky Waters
02. Inner Circle
03. Shake It
04. Lazy
05. Let’s Get Fat
06. Hell Or High Water
07. Love Train
08. Crowd Control
09. Winter Blues
10. Ain’t Gonna Be No Engineer

Website: Betty Blackmail Band

24 oktober 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe