Recensie: Bertus Borgers & The Young Retro’s – Eindhoven

bertus-borgers-the-young-retros-eindhoven

Bertus Borgers & The Young Retro’s – Eindhoven
Format: CD – LP / Label: V2 Benelux
Releasedatum: 07 oktober 2016

Tekst: John Jansen

Het lijkt wel of Bertus Borgers aan een tweede (of zo u wilt een derde) leven begint. Met het aantrekken van de jongen honden van The Young Retro’s heeft zijn muziek weer nieuw elan.

Eigenlijk zakte Bertus een beetje in, na zijn Mr. Albert Show periode, met welke band hij twee prachtige platen maakte. Er verscheen in 1974 een soort van demo-achtige plaat, die wat mij betreft een matig geluid had en vrij standaard nummers. Niet om van wakker te liggen en dat deed dus ook niemand. Deze demo leverde echter wel een platencontract op bij Bubble Records.

Borgers herpakte zich daarna met de Sweet d’Buster, een klasse band, waarin ook vooral Paul Smeenk op viel. Sterke eigen geschreven nummers als Stil Believe, Stir it Up en Bread werden toen al heel fraai uitgevoerd in lange uitgesponnen versies.

Daarna kwam The Groove (Express), een band waarbij de saxofoon weer in het voetlicht treedt; maar ook de zang van Borgers, die ik eerlijk gezegd niet zo goed vind. Gelukkig maakten excellente backing vocals veel goed (Tineke Schoemaker, Mildred Douglas en Julya Lo’ko). De muziek is lekker stevig en er worden veel oude klassiekers gespeeld, zoals Hard Stone Jungle en Still Believe.

Er volgen nog een aantal projecten en samenwerkingen (o.a. met Raymond van het Groenewoud, een paar cd’s op het Universe Label en Nederlandstalige albums op Bogey Records). “Ik Hou van Herman” is een Soundtrack uit 2013; een tribute aan Herman Brood. Borgers overziet hier zijn loopbaan (met Brood) op een contemplatieve manier: wat mij betreft einde tweede jeugd.

Wat schetst mij verbazing: Borgers komt vorig jaar met een nieuwe band van “jonge honden” The Young Retro’s. Op de eerste cd ‘Legacy’ uit 2015 snuffelt de band nog wat. Nu echter op de recente lp/cd ‘Eindhoven’ gaat het volledig los: de eerste track Better Look Out For Bertho (Mollen), is een spetterend Hendrix-achtig nummer, met op gitaar Gio Sliwa. De zang van Borgers is zowaar ook wat beter (meer in de Harrie Muskee stijl incl. een beetje steenkool). Bidonville en Spiral of Violence zijn van die typische Borgers nummers, ritmische sax en begeleiding die perfect op elkaar inhaken. We’re Done with Party is ook een eigen track, geschreven met de band. Nightcat is uit de tijd met Herman Brood, een mooi nummer met sfeervolle sax.

Kant 2 (van de lp) bestaat uit een trits oude nummers, met een mooi “live in de studio” geluid. Dit is ook de werkwijze voor de hele lp/cd. Eerst de nummers een tijdje repeteren en dan zo natuurlijk (live) mogelijk opgenomen in de studio. En dat hoor je en is goed gelukt. Bread, Stir Up The Fire en Stil Believe klinken als herboren. Laatstgenoemde track heeft een mooie lange gitaarsolo, om je tenen bij af te likken. Dus Bertus: op naar je vierde leven. Het is jou en de luisteraar gegund.

Tracks:
01. Better Look Out For Bertho
02. Bidonville
03. Bread
04. Nightcat
05. One Look In The Eye
06. We’re Done With Party Time
07. Spiral Of Violence
08. Stir Up The Fire
09. Stay Close
10. Still Believe

Website: Bertus Borgers

2016-10-18T12:58:26+00:00 18 oktober 2016|Categories: Recensies|Tags: |1 reactie

Eén reactie

  1. Bert 7 mei 2017 om 21:06- Antwoorden

    Leeuwarden, 06-05-2017, super sterk, retestrak optreden!!!!! Geweldige avond

We horen graag je mening! Voeg reactie toe